Σέ αὐτό τό παιχνίδι τοῦ μυαλοῦ πού συμμετέχω ἄθελά μου, ὁ σχεδιαστής γνωρίζει τίς κινήσεις μου, μιά καί ἔχει σχεδιάσει τό παιχνίδι. Ποιός εἶναι ὁ σχεδιαστής; Τό μυαλό μου; Τό συλλογικό μυαλό; Καί τά δύο;………….Κουράστηκα καί ἀπύβδησα μέ τούς περιορισμούς. Κι ὅμως τά ἴδια κάνω… Ὅμως μεγάλο διάστημα τά ἔκανα ὅπως “χρειάζεται”. Διαλογισμοί, νηστεῖες, προσευχές στό σπίτι, προσευχές στό ναό πού τότε πίστευα πώς ἦταν “οἶκος Θεοῦ”, ἀποποίηση τῆς ταυτότητας, τῆς μορφῆς-μέ τόν τρόπο πού τήν ἔκρυψα, μυνήματα στόν κόσμο…Δέν ξέρω ἄν αὐτά εἶναι “παράλληλες πραγματικότητες”, ἄν τίς δημιουργεῖ τό μυαλό μου μόνο. Δέν ξέρω ἄν αὐτό πού αἰσθάνομαι, σκέπτομαι, λέω καί πράττω δημιουργεῖ τώρα τήν ὅποια κατάσταση. Αὐτό πού ξέρω εἶναι πώς δέν εἶμαι χαρούμενη, ὑγιής, ἐλεύθερη, σέ ἀφθονία. Αὐτό πού ξέρω εἶναι πώς δέν ξέρω ἄν χρειάζεται νά κάνω κάτι καί τί…………. Πρῶτο μύνημα: Σταμάτησε νά ἀπορροφᾶς τίς ἐνέργεις ἄλλων καί τήν ἀρνητικότητα καί ΜΙΛΗΣΕ. Ἐκφράσου 100%. Χρειάζεται νά πεῖς τί ἐννοεῖς καί νά ἐννοεῖς αὐτό πού λές. Συνειδητοποίησε πώς ὅταν μένεις σιωπηλός γίνεσαι ἕνα ἄτομο σφουγγάρι. Μή λές “ναί” σέ κάποιον ὅταν μέσα σου εἶναι “ὄχι”. Δέν εἶσαι ἐδῶ γιά νά εἶσαι καλός. Εἶσαι ἐδῶ γιά νά εἶσαι ἀληθινός. Κι αὐτό περιλαμβάνει τό νά πεῖς ἕνα μεγάλο “ὄχι”. Δεύτερο μύνημα: Δυναμική Συμπεριφορά: Τίποτα δέν εἶναι προσωπικό. Π.χ. ὅταν κάποιος δέν σοῦ ἀνταποδίδει ἕνα τηλεφώνημα. Τό πῶς συμπεριφέρονται οἱ ἄνθρωποι δέν ἔχει νά κάνει μέ ἐσένα ἀλλά μέ αὐτά πού βιώνουν. Δέν εἶσαι ὑπεύθυνος γιά τό πῶς σέ μεταχειρίζονται οἱ ἄνθρωποι. Εἶσαι ὑπεύθυνος μόνο στό πῶς χειρίζεσαι τόν ἑαυτό σου. Μάθε τήν αὐτοαγάπη. Μάθε τήν συμπεριφορά τῆς αὐτοαγάπης καί πές, “Τώρα μεταχειρίζομαι τόν ἑαυτό μου μέ τόση ἀγάπη πού δέν εἶναι ἀνάγκη νά μοῦ τηλεφωνήσουν κι αὐτοί”. Δηυναμική Συμπεριφορά: Πρόκληση: Δέν εἶναι ἀνάγκη νά πηγαίνεις ὅπου σέ καλοῦν. Ὅλη ἡ ἐνέργεια δέν εἶναι καλοί, οὔτε οἱ γύρω σου εἶναι ὅλοι φίλοι. Ὑπενθύμισε στόν ἑυτό σου πώς χρειάζεται νά μάθεις νά παρατᾶς τήν ἐξωτερική ἐπιβεβαίωση. Μάθε νά κάνεις τήν ἀξία σου ἀέναη. Μήν δίνεις προσοχή: Ὅταν προσέχεις κάτι ἤ κάποιον, δίνεις ἐνέργεια. Στήν οὐσία τοῦ δίνεις τήν ἀποδοχή σου. Ἑστιάσου μόνο σέ ὅ,τι σέ βοηθάει νά ἀναπτυχτεῖς. Ἡ σκιώδης ἐργασία: Μάθε πῶς νά ἐνσωματώνεις τόν σκιώδη ἑαυτό σου. Κάθε φῶς παράγει σκιές. Μερικές φορές τό νά ἀπορροφᾶς ἀρνητικές ένεργειες εἶναι έπειδή δέν ἔχεις θεραπεύσει ἄλυτα θέματα. Ἔάν κάποιος σέ τάραξε εἶναι ἐπειδή ἔχεις νά μάθεις κάτι ἀπό αὐτόν. Ὁπότε μήν τούς δίνεις κουμπιά νά πατήσουν. Ἐνσωμάτωσε τόν σκιώδη ἑαυτό σου γιατί αὐτό εἶναι αὐτό πού χρειάζεται νά κάνεις. Πάρε 100% τήν ὑπευθυνότητα στό ΠΟΥ τοποθετεῖς τόν ἑαυτό σου. Εἶσαι ὑπεύθυνος γιά τήν ἐνέργεια πού θέτεις στόν ἑαυτό σου. Πάρε τήν εὐθύνη καί γιά τόν περίγυρό σου. Λένε κάποιοι ” Δέν θέλω νά εἶμαι ἐδῶ” . Τότε κινήσου. Δέν εἶσαι δέντρο. Μπορεῖς νά κινηθεῖς ὁπουδήποτε θέλεις νά εἶσαι. Μπορεῖς νά βάλεις ἐνέργεια στό σῶμα σου δοκιμάζοντας τήν 7ημερη διατροφή μέ φυλλώδη καί πράσινα λαχανικά καί φροῦτα. Ἐπίσης χρειάζεται νά εἶσαι ἐπιλεκτικός ποιόν ἐπιτρέπεις νά εἶναι στόν προσωπικό σου χῶρο, Ἀναρωτήσου ἄν αὐτό ἤ αὐτά πού κάνεις στήν ζωή σου βοηθᾶνε ἤ ἐπιβραδύνουν τήν πορεία σου. Τί ἔχει σημασία πραγματικά γιά ἐσένα; Τί εἶσαι διατεθειμένος νά παρατήσεις; Δές προσεκτικά τί λειτουργεῖ καί τί ὄχι. Ἑστιάσου σέ αὐτό πού λειτουργεῖ γιατί ἴσως χτυπᾶς λάθος πόρτα. Ἐκτίμησε καί νά εἶσαι εὐγνώμων καί γιά τά μικρά πράγματα γύρω σου. Θυμήσου ὅτι ὅλη ἡ ἐνέργεια ἡ ὁποία τοποθετεῖται σέ κάτι πού δέν εἶναι ἕτοιμο νά ἀνθίσει καί ἑστιάζεσαι σέ αὐτό, μπορεῖ νά ἀνατρέψει τί ἄλλες πλευρές τῆς ζωῆς σου πού ἀναπτύσσονται. Μέ ἀγάπη Σοφία https://rebirth824134780.wordpress.com/.../https-www.../ Δείτε λιγότερα Σχόλια Γράψτε ένα σχόλιο…

Ο ΚΡΥΩΝ ΚΙ ΕΓΩ

Κρύων – Διεκδικώντας το Δυναμικό της Ψυχής σου / Claiming Your Soul Potential

Αὐτόν τόν τίτλο ἔχει τό βίντεο πού μόλις παρακολούθησα,ὀφείλω νά ὀμολογήσω, στήν ἀρχή, μέ πολύ ὑποψία. Εἶχα βλέπεις μία πεποίθηση σχετικά μέ τήν ἐπικοινωνία πού ὀνομάζεται "channelling". Εἶχα ἀκούσει κανά δυό στήν ἀρχή καί ναί εἶναι στήν συχνότητα τῆς Ἀγάπης ἀλλά αὐτό τό τσάνελιγκ μοῦ τήν σπάει. Ἔτσι ἀπέρριπτα σχεδόν ἐξαρχῆς κάθε βίντεο πού μοῦ ἔστελνες.Ἔτσι κι ἀλλιῶς ἀγαπημένη ἔχω πάρει ἕνα πολύ δυνατό μάθημα μέ τήν ὑπέρβαση τοῦ χρόνου. Ἐπιστρέφοντας ἔχω μπεῖ σέ μιά νιρβάνα θά ἔλεγα. Κάθομαι στό "μέσα" δωμάτιο πού βλέπει ἀνατολικά καί παρατηρῶ πώς ἀργά-ἀργά τό φῶς ἑνώνεται μέ τό σκοτάδι πού ποτέ δέν εἶναι σκοτάδι μέ ὅλα αὐτά τά μικρά γαλάζια φωτάκια τόσο μακρινά, τόσο κοντινά, τά ἀστέρια, καί σήμερα φωτεινά ἀκόμα περισσότερο γιατί βασιλεύει ἡ Γαλακτερή Σελήνη. Τήν βλέπω ἀπέναντί μου τόσο λευκή, τόσο φωτεινή! Εἶναι σά νά μοῦ λέει: "Ἐδῶ εἶμαι ἀκόμα κι ὅταν "χάνομαι". Ἄρχισα λοιπόν νά παρακολουθῶ τό βίντεο καί στήν ἀρχή ἄκουγα αὐτά πού "ἤδη" αἰσθάνομαι καί εἶμαι. Μέχρι ἐκεῖ πού μιλάει γιά τό μέρος ὅπου ἔχεις πάει καί δέν θέλεις νά φύγεις, θέλεις νά μείνεις ἐκεῖ, νά μήν γυρίσεις σπίτι σου... Ναί, τό ἔχω αἰσθανθεῖ αὐτό τό αἴσθημα...Μέσα στό αὐτόκίνητο καθώς κατηφορίζαμε ἀπό τό βουνό γιά τήν παραλία καί περάσαμε ἀπό ἐκεῖνο τό γραφικό χωριό. Τά χρώματα τῆς δύσης εἶχαν ἀρχίσει νά ζωγραφίζουν τόν οὐρανό μώβ, ρόζ, πορτοκαλί, χρυσαφί. Σταματημένοι σέ ἕνα σημεῖο, κοιτάζαμε τήν ἀπέραντη θάλασσα πού ἁπλωνόταν μπροστά μας, βαμμένη κατά τόπους στά ἴδια χρώματα. Τό αἴσθημα αὐτό ἦρθε μόλις ἄρχισε ἡ ἐπιστροφή στό σπίτι, στήν πόλη.... Αὐτό μέ ἄγγιξε καί παρακολούθησα ὁλόκληρο τό βίντεο. Σέ εὐχαριστῶ.

READY PLAYER ONE - OFFICIAL TRAILER (GREEK SUBS)

ΕΚΠΛΗΣΣΟΜΑΙ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΟΥΣ. ΠΑΟΥΛΟ ΚΟΕΛΟ..

Τό πρόβλημα τοῦ ἀνθρώπου πού δέν ἔχει “μπεῖ μέσα του γιά νά βρεῖ τήν ἀρχική αἰτία ὅσων τῶν ἀπασχολοῦν, εἶναι ὅτι ψάχνει μέ τό μυαλό νά δώσει ἐξηγήσεις. Μήν μπορώντας νά βρεῖ τίς ἐξηγήσεις πού τοῦ κάνουν, ἀναπτύσσει μέσα του τήν πεποίθηση ὅτι κάποιος ἄλλος ἤ κάποιοι ἄλλοι θά τόν σώσουν, θά τόν φωτίσουν, κάποιοι πού ἔχουν περισσότερη γνώση ἤ σοφία ἀπό τόν ἴδιο.

Ὅμως ὅλα ξεκινοῦν ἀπό μέσα μας.

Ἡ Δημιουργός Αἰτία καί τό μόνο πού ὑπάρχει ἀληθινά, τό Ὄντως Ὄν, εἶναι ἡ Ἀπεριόριστη Ἀγάπη, δηλαδή ἡ Ἀγάπη πού δέν βλέπει διαφορές καί ὅλα τά χωράει μέσα της. Τά ὑπόλοιπα πού ξεκινοῦν ἀπό τήν ἀνυπαρξία, δηλαδή ὁ φόβος, ἁπλά εἶναι ἔλλειψη ΑΥΤΗΣ τῆς Ἀγάπης.

Ἔρχεται καιρός πού ξαφνικά πονάει, πού ξαφνικά φοβᾶσαι, πού ξαφνικά φαίνεται ἀνυπερβλητο καί δέν εἶσαι σίγουρος ἄν καί πῶς θά συνεχίσεις.

Αὐτές οἱ στιγμές εἶναι ἐξαιρετικές εὐκαιρίες, γιατί ἄν ἀποδεχτεῖς τήν “δυσκολία”τους, ἀγκαλιάσεις τόν πόνο βλέποντας τήν εὐλογία μέσα του, ἄν ὑπερβεῖς τόν φόβο κοιτάζοντάς τον κατάματα καί συνεχίσεις νά προχωρεῖς, δέν ὑπάρχει ὅριο στό τί μπορεῖς νά εἶσαι, τί μπορεῖς νά ἐπιτύχεις.

Αὐτές οἱ στιγμές εἶναι οἱ στιγμές τῆς “’αποχώρησης” ἀπό τό γνωστό, ἀπό αὐτό πού ἀγαπήθηκε σάν ἀληθινό...

Ὅμως ὅταν ζεῖ κάποιος τόν πόνο χρειάζεται νά γνωρίζει ὅτι ἡ σκάλα γιά τόν Οὐρανό περνάει μέσα ἀπό τίς πύλες τῆς Κόλασης.

Χρειάζεται νά καεῖς καλά γιά νά ἀνυψωθεῖς ἀπό τίς στάχτες τῶν πόνων σου γιά νά μήν πονέσεις πιά. 

Ἡ Θεϊκή Δύναμη δέν ἀναγνωρίζει ἀρνητικότητα ἤ ἁμαρτία.

Ἄν τό ἔκανε, δέν θά ἦταν Θεϊκή.

Ἐσύ λοιπόν χρειάζεται νά ἀναγνωρίζεις τίς στιγμές πού προμηνύουν κίνδυνο καί νά μάθεις πῶς νά τίς ἀποτρέπεις, ἀναλύοντας σέ βάθος τῆς ἐπιλογές σου.

Δέν ἀφήνεις πιά τόν ἑαυτό σου νά ἐπηρρεάζεται ἀπό τήν κοινή παραζάλη, ἀλλά ἐλέγχεις ἔγκαιρα τήν πορεία σου.Ἡ Θεϊκή δύναμη δέν ἀναγνωρίζει ἀρνητικότητα ἤ ἁμαρτία.

Ἄν τό ἔκανε δέν θά ἦταν θεϊκή.

Χρειάζεται λοιπόν νά ἀναγνωρίζεις τίς στιγμές πού προμηνύουν κίνδυνο καί νά μάθεις πῶς νά τίςς ἀποτρέπεις, ἀναλύοντας σέ βάθος τίς ἐπιλογές σου. Δέν ἀφήνεις πιά τόν ἑαυτό σου νά ἐπηρρεάζεται ἀπό τήν κοινή παραζάλη ἀλλά ἐλέγχεις ἔγκαιρα τήν πορεία σου.

 https://www.facebook.com/groups/2451912484879544/

ΘΥΜΗΣΟΥ.

Ξέχασες Ποιός Εἶσαι...

Θυμήσου ὅτι δέν Εἶσαι ἁπλά ἄλλος ἕνας ἄνθρωπος.

Εἶσαι κινούμενη Ἐνέργεια καί Ψυχή.

Δημιουργεῖς τήν ζωή σου ὅταν ἀγκαλιάζεις τόν Ἑαυτό σου μέσα σου. Χωρίς αὐτήν τήν αὐτογνωσία, καθηλώνεσαι καί βολεύεσαι μέ τό λιγότερο αὐτοῦ πού Εἶσαι καί θέλεις.

Γιατί;

Διότι ἄν δέν ξέρεις στ ‘ἀλήθεια  Ποιός Εἶσαι καί δέν  ἀγκαλιάζεις τόν Ἑαυτό σου μέ ὅλους τούς τρόπους μέ τούς ὁποίους θά ἀγκάλιαζες τόν ἀγαπημένο σου -τήν ἀγαπημένη σου , δέν θά μπορέσεις νά γεμίσεις ἐκεῖνο τό κενό. Ἐκεῖνο πού ὅ,τι καί ὅσο κι ἄν τό γεμίσεις, θέλει κι ἄλλο.

Ὅλα τά “λάθη “ εἶναι λάθη τοῦ Νοῦ.

Εἶναι λάθος Πεποιθήσεις.

Γιατί εἶναι λάθος;

Γιατί τά ἔμαθες ἀπό κάποιον ἄλλον, ὅταν ἤσουν νεώτερος -νεώτερη καί τά ἔκανες δικά σου, χωρίς νά τά ἐξετάσεις σάν ἐνήλικας. Τό λάθος εἶναι πού πίστεψες ἐξ ἀρχῆς ὁποιοδήποτε ἀπό αὐτά.

Αὐτές οἱ πεποιθήσεις εἶναι βαθειά ριζωμένες στόν ὑποσυνείδητο νοῦ σου καί αὐτόματα ἐπηρρεάζουν τήν συμπεριφορά σου.

Δίνουν τό σχῆμα στόν κόσμο σου.

Σέ ὠθοῦν νά κάνεις τά “λάθος “πράγματα στίς σχέσεις σου ξανά καί ξανά, σάν μιά κούκλα πού στροβιλίζεται...

Σέ κάνουν νά αἰσθάνεσαι σάν, ἀκόμη κι ἄν βρεῖς τόν σωστό τύπο, νά μήν μπορεῖς νά  “ἐρωτευτεῖς “ γιατί αἰσθάνεσαι μόνη -μόνος καί ἀπογοητευμένη -ἀπογοητευμένος.

Πρέπει νά φύγει κι αὐτός -αὐτή. Ἔτσι δέν εἶναι;

Ἔ, λοιπόν, ὑπάρχουν καλά νέα!!!

Ὑπάρχει ἡ λύση γιά ὅλα αὐτά τά  “νοητικά “προβλήματα.

Εἶναι νά βγεῖς ἀπό τό ΚΕΦΑΛΙ σου καί νά μπεῖς στό ΚΟΡΜΙ σου!

Ὅσο περισσότερο  “χρόνο “ ἐπενδύεις νά ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΣ

τήν στιγμή, τόσο λιγότερες εἶναι οἱ πιθανότητες οἱ λανθασμένες σου πεποιθήσεις νά σοῦ χαλάσουν τήν διάθεση, νά καταστρέψουν τήν στιγμή, καί νά κάνουν τούς φόβους τῆς ἐγκατάλειψης νά ζωντανέψουν.

Τί σημαίνει νά ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΣ τήν στιγμή;

Σημαίνει νά ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΣ τήν Ἀπεριόριστη Ἀγάπη,

Συν -Χωρώντας μέσα σου ΟΛΟΥΣ καί ΟΛΑ  Χωρίς Ὄρους.

Καί ταυτόχρονα νά τήν ΒΙΩΝΕΙΣ!!!!

Ἀνά Πᾶσα Στιγμή…

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ "ΕΓΩ".

Κάποτε παρομοιάστηκε τό  “ἐγώ “ σάν κάτι πού σέ τσιμπάει ἀνεπαίσθητα καί πολλές φορές περνάει ἀπαρατήρητο, σά ἕνα τσίμπημα ἀπό ἀγκάθι.

 Ὅταν τό ἄτομο ξυπνήσει, δηλαδή ἔχει ἐπίγνωση τοῦ ΤΙ ΕΙΝΑΙ, ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ καί ΓΙΑΤΙ,  τό "ἐγώ" βρίσκει κι ἄλλους τρόπους γιά νά πάρει τήν προσοχή τοῦ ἀτόμου ἀπό τήν Ἑνότητα πού Εῐναι.

Τό μυαλό, δηλαδή τό ἐργαλεῖο πού χρησιμοποιοῦμε γιά νά ἀντιληφθοῦμε τόν περιβάλλοντα χῶρο,καί ταυτόχρονα νά δράσουμε σύμφωνα μέ αὐτόν (π.χ προσαρμογή στίς καιρικές συνθῆκες), ἔχει ἀναπτύξει ἕναν μηχανισμό προστασίας. Μεταλάσσεται. Ἔχει ἐρωτήσεις καί θέλει ἐξηγήσεις. Κι ἄν οἱ ἐξηγήσεις πού δίνει δέν τόν ἱκανοποιοῦν, φτιάχνει τίς δικές του. Εἶναι ἁπλό.. Ἤ μαθαίνεις πέρα ἀπό τό ἐγώ καί ἀναγνωρίζοντας το τό χρησιμοποιεῖς ἐσύ μέ τόν τρόπο πού θέλεις,  ἤ περιμένεις ἀκόμα μιά ἐξήγηση στά γιατί καί τά πῶς σου.

https://www.facebook.com/groups/2451912484879544/

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΥΣ.

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΥΣ.

ΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ, "ΑΙΣΘΑΝΟΜΕΝΟΣ" ΑΥΤΟ, ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΕ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΟΥ.

ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ.

ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΟΛΟΝ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ.

ΤΟ ΧΑΟΣ ΚΑΙ Η ΥΠΑΡΞΗ.

ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΔΑ

ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΝΟ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΝ-ΧΩΡΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΣΑΜΕ ΑΓΑΠΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ.

https://www.facebook.com/groups/2451912484879544/

ΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.

ΟΤΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΣΚΟΤΑΔΙ, ΤΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΑ. ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΝ ΦΩΣ, ΑΙΣΘΑΝΟΜΟΥΝ. 

ΚΙ ΟΜΩΣ...

 ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ, ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΜΟΥ, ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΩ.
ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ.
ἙΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΣΚΕΠΤΟΜΟΥΝ.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΟ...
ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΩ, ΝΑ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΣΩ, ΧΩΡΙΣ ΣΚΕΨΗ, ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟΝ Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ.
ΚΙ ΕΚΕΙΝΟ, ΠΟΥ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΕ ΤΗ ΘΕΡΜΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΦΩΤΟΣ, ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ.
ΕΚΕΙΝΗ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ,
ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ. ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ. ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΑΧΩΡΟ ΧΡΟΝΟ.

ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΑΓΑΠΗ

Ὅταν ὁ Ἄνθρωπος βυθιστεῖ στήν Ἀληθινή Ἀγάπη, παύει κάθε ἐσωτερικός θάνατος, ἀντίσταση καί διχασμός.

Amor (Ἀγάπη), στά λατινικά, σημαίνει ἀπουσία ἐσωτερικῶν θανάτων.

Βυθίζομαι στήν Ἀληθινή Ἀγάπη, σημαίνει Ἀγαπῶ ὁλοκληρωτικά τόν Ἑαυτό καί δέν ἐπιτρέπω κανέναν ἐσωτερικό θάνατο, ὡς ἀρνητικότητα, φοβία, ἀνασφάλεια, πόνο, ἀρνητικό λόγο, ἀρνητική σκέψη, ἀρνητικό συναίσθημα νά ὑφίσταται ἐντός μου.

Τότε κάθε ἀναπνοή μου εἶναι πνοή ζωῆς καί τό φυσικό μου σῶμα μέ ἐπιβραβεύει μέ  Ἄχρονη Ζωή, χωρίς ἀσθένειΕς καί φθορά.

Τό φυσικό σῶμα εἶναι ἕνα μουσικό ὄργανο πού ὑπακούει στόν Μαέστρο, πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τήν Συνείδηση ἤ τήν Διάνοια.

Μιά ἀπαλλαγμένη ἀπό ἐσωτερικούς θανάτους Διάνοια, μεταφράζεται σέ ἕνα φυσικό σῶμα πού δέν γερνᾶ, δέν φθείρεται, δέν ἀρωσταίνει.

ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΟΣ

Ὁ Χρόνος ἁπλά μετράει τήν ἁλλαγή.

Πέρα άπό αὐτήν τήν λειτουργία δέν ὑπάρχει.

Αὐτό πού ὑπάρχει εἶναι μόνον τό  “τώρα “, ἡ παρούσα κατάσταση τῆς Ὕπαρξής μας. Ὁ Χρόνος εἶναι μία συχνότητα γεγονότων στό Ἑνωτικό Ὅλον, δηλαδή ὁ Χρόνος δέν εἶναι κάτι ἀπό μόνος του, ἀλλά εἶναι ἕνα μέτρο τῆς ἐμπειρίας τῆς ἄχρονης κατάστασης, αὐτό πού ὀνομάζουμε  “αἰωνιότητα “.

Ὁ Χρόνος δέν ἀντιτίθεται στήν Αἰωνιότητα, γιατί τό μόνο πού κάνει στήν οὐσία εἶναι νά τῆς ἐπιτρέπει νά ἐκφραστεῖ μέ ὅρους συγκεκριμένης ἐμπειρίας.

Ὁ Χῶρος, ὅπως ὁ Χρόνος, δέν εἶναι κι αὐτός κάτι ἀπό μόνος του.

Εἶναι ἁπλά τό περίγραμμα τῆς μορφῆς καί εἶναι ἐπίσης ἀπαραίτητος γιά τήν ἔκφραση τοῦ Πνεύματος. Διότι χωρίς αὐτόν δέν θά μποροῦσε νά παραχθεῖ καμμιά μορφή.

Τά ἀντικείμενα εἶναι ὁ μέσος ὅρος τῶν μορφῶν στόν χῶρο καί στόν χρόνο. Εἶναι σημαντικά γιά νά ἐκδηλωθεῖ τό Πνεῦμα γιατί τό Πνεῦμα χρειάζεται νά ἐκδηλωθεῖ σέ ΚΑΠΟΙΟ ΕΙΔΟΣ ΜΟΡΦΗΣ  γιά νά φτάσει σττήν Αὐτο-’Εκφραση μέσω τῆς Αὐτο -Πραγμάτωσης.

Πολλοί παραδέχονται σήμερα τό γεγονός ὅτι τά πράγματα δέν εἶναι μόνον ὅ,τι φαίνονται, ὅτι ἡ ὕλη καί ἡ μορφή δέν εἶναι τίποτα ἄλλο ἀπό μία οὐσία πού ἐμφανίζεται καί ἐξαφανίζεται. Αὐτή ἡ μορφή χρησιμοποιεῖται ἁπλά γιά νά ἐκφράσει κάτι ἄμορφο.

 Τήν Αὐτο-Συνείδητη Μορφή.

Τό Ἄμορφο παίρνει Μορφή ἀπό Ἀγάπη. Τά περιέχει ὅλα καί περιέχεται μέσα σέ ὅλα. Παίρνει μορφή γιατί θέλει νά βιώσει τήν Παρουσία τοῦ Ἑαυτοῦ του. Δημιουργεῖ τόν χῶρο καί βάζει μέσα τίς μορφές του. Ἔχει πολλά ὀνόματα, Θεός, Θεά, Θεοί,

Νιρβάνα....Ἀλλά δέν ἔχει ὄνομα. Ἔχει μόνον Πρόσωπο. Τό δικό σου πρόσωπο. Εἶσαι Θεός - Θεά Κατά Χάριν, δηλαδή Άπεριόριστη Ἀγάπη μέ Ἀφοσιωμένη Εὐγνωμοσύνη.

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ

Κάθε ἀπόφαση πού παίρνεις, εἶναι ἡ σωστή γιά σένα, ὄχι γιατί λειτουργεῖ τέλεια, ἀλλά γιατί κάθε κατάσταση εἶναι μιά εὐκαιρία γιά σένα, γιά νά γίνεις περισσότερο ὁ ἑαυτός σου. Δέν περιμένεις  τά ἀποτελέσματα, ἀλλά ζεῖς τήν κάθε στιγμή σά νά εἶναι ἡ πρώτη καί ἡ τελευταία, ὅσο ἀγαπᾶς νά ζεῖς σέ συμφωνία μέ τίς ἀρχές τῆς ψυχῆς σου.
Ἡ διαίσθησή σου πάντοτε σέ περιμένει, βοηθώντας σε νά ἀγγίξεις τόν ἐσωτερικό σου ἑαυτό - ἕνα μέρος σου πού γνωρίζει ἀκριβῶς πῶς νά ἱκανοποιήσεις τήν ψυχή σου.

 Ἐπιλέγεις νά ἱκανοποιήσεις τήν ψυχή σου μέ κάθε ἀπόφαση πού παίρνεις.

 Ἐπιλέγεις νά εἶμαι ἀληθινός 

.Ἐπιλέγεις νά εἶσαι εἰλικρινής. 

Ἐπιλέγεις τήν παρουσία σου, δηλαδή πότε, ποῦ καί γιά πόσο εἶσαι ὁρατός στήν κάθε κατάσταση .

Αὐτές οἱ ἀποφάσεις χρειάζεται νά εἶναι πιό σημαντικές γιά σένα ἀπό τίς γνῶμες (ἀπόψεις) τῶν ἄλλων.
Κατανοεῖς καί προσδιορίζεις τίς ἀξίες σου εὔκολα.

Ἀγάπη χωρίς ὄρους γιά τόν ἑαυτό σου, ὅλους καί ὅλα.

Ὅλα ὑπηρετοῦν τό ὕψιστο καλό σου 

.Ἄνθρωποι καί ἐμπειρίες πού δέν εὐθυγραμμίζονται μέ τόν αὐθεντικό σου ἑαυτό, φεύγουν ἀπό τήν ζωή σου χωρίς δυσκολία. 

Χρησιμοποιώντας τήν αὐθεντικότητα σάν ὁδηγό, ἡ ζωή σου ἀρχίζει νά παίρνει τήν πρωτότυπη μορφή της.

ΙΠΠΕΥΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΜΑΝΟΛΙΕΣ

Απεριόριστη Αγάπη

Η ΑΡΧΗ

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

Ἡ Ἀπόφαση

Στήν ταινία Μάτριξ, ὅταν ὁ Μορφέας ζητάει ἀπό τό Νέο νά ἐπιλέξει ἀνάμεσα σέ δύο χάπια, στό κόκκινο καί στό μπλέ χάπι, τοῦ λέει ὅτι μέ τό μπλέ θά ξαναγυρίσει στήν συνηθισμένη ζωή του ἤ θά πάρει τό κόκκινο καί θά ξυπνήσει στήν ἀλήθεια γιά τήν πραγματικότητά του. Ὁ Νέο ἐπιλέγει τό κόκκινο χάπι καί ἐκεῖ ἀρχίζει τό ταξίδι τοῦ ἥρωα.

Μπορεῖς λοιπόν νά δεῖς ὅλο αὐτό σάν τήν δική σου πρόκληση νά ἐξερευνήσεις μιά ἄλλη πραγματικότητα, τήν ὑποκειμενική πραγματικότητα. Κάτι σάν τό ταξίδι τοῦ ἥρωα. Εἶναι στ ‘ἀλήθεια μιά στροφή κι ἕνας ἀνεμοστρόβιλος γιά τόν τρόπο πού ζεῖς τώρα τήν ζωή σου.

Ἐδῶ θά πᾶμε βαθειά στά προβλήματα καί στίς προκλήσεις πού βιώνουν αὐτοί πού ἐξερευνοῦν τήν Ὑποκειμενική

πραγματικότητα, καί μοιράζεται λύσεις.

Σέ τρεῖς ἑνότητες καλύπτουμε μιά διαφορετική σέ κάθε μία φάση τῆς ἐξερεύνησης, άρχάριος, μέσος καί προχωρημένος. Θά καταδυθεῖς στήν ἐξερεύνηση τῆς ΥΠ, πού εἶναι ἕνας ἄλλος τρόπος νά βλέπεις τήν ζωή, τό σύμπαν, ὅλα.

Ἡ πρώτη ἑνότητα ἐρευνάει τίς δυσκολίες στήν ἀρχή αὐτοῦ τοῦ δρόμου, τίς προκλήσεις τῶν ἀρχαρίων.

Τί γίνεται στήν ἀρχή, ὅταν ἐπιλέξεις τό κόκκινο χάπι ;

Ἀρχίζεις νά παρατηρεῖς ὅτι ὑπάρχει ἡ ΥΠ καί κατευθύνεσαι πρός αὐτήν γιά νά ἐρευνήσεις τίς δυνατότητές σου σέ αὐτήν.

Ἡ δεύτερη ἑνότητα εἶναι γιά τήν μέση κατάσταση αὐτοῦ τοῦ ταξιδιοῦ, γι ‘αὐτό καί λέγεται Ἡ τρύπα τοῦ κουνελιοῦ.

Στήν πρώτη φάση ἐξερευνοῦμε τί συμβαίνει ὅταν εἰσέρχεσαι στήν κατάσταση τῆς ΥΠ.  Περιγράφεις τήν ὕπαρξή σου προσπαθώντας νά δεῖς τήν ζωή μέ τούς δικούς της φακούς. Προσπαθεῖς νά πειραματιστεῖς, νά κάνεις πράγματα καί νά δεῖς, ὅπως ἔχουν δεῖ πολλοί πού ἐξερευνοῦν τήν ΥΠ, ὅτι ὑπάρχουν κουνέλια μέσα στήν τρύπα, πώς κάτι περίεργο συμβαίνει. Καί αὐτό πού συμβαίνει, εἶναι κάτι περισσότερο ἀπό ἕνα πείραμα σκέψης. Φαίνεται σάν νά ἁλλάζει τόν τρόπο πού λειτουργεῖ ἡ πραγματικότητα. Ὡς γνωστόν, ὅταν ἁλλάξεις τόν τρόπο πού βλέπεις τά πράγματα, αὐτά πού βλέπεις ἁλλάζουν. Καί ἴσως πουθενά ἀλλοῦ στήν ζωή σου δέν θά πιστοποιήσεις αὐτό, ὅταν ἀρχίσεις νά ἐξερευνεῖς τό τοπίο τῆς ΥΠ, βλέποντας τόν κόσμο σάν νά ἦταν κάποιο εἶδος ὀνείρου ἤ προσομείωσης.

Εἶναι μιά πρόκληση γιά ἕνα ἀπέραντο ταξίδι.

Ἡ δεύτερη φάση αὐτοῦ τοῦ ταξιδιοῦ εἶναι κι αὐτή μέ τό δικό της τρόπο πλούσια σέ προβλήματα καί προκλήσεις καί θά ἐξερευνήσουμε τά προβλήματα αὐτά καί τίς λύσεις τους.

Στήν τρίτη ἑνότητα θά ἐξερευνήσουμε τά προβλήματα καί τίς προκλήσεις πού ἀντιμετωπίζει ἕνας προχωρημένος. Ἄν τό ἔχεις ἐξασκήσει καιρό καί ἔχεις φτάσει μακριά σέ αὐτό, τί εἴδους προβλήματα καί προκλήσεις ἀντιμετωπίζεις ;

Πολύ καιρό τώρα ἐξερευνῶ τήν ΥΠ καί τήν ἐξασκῶ, ὅπως καί τό συνειδητό ὄνειρο.

Συνειδητό ὄνειρο ( διαυγές ὄνειρο) εἶναι κάθε ὄνειρο κατά τό ὁποῖο τό ἄτομο ἔχει συνείδηση ὅτι ὀνειρεύεται, ἐνῶ τό ὄνειρο εἶναι σέ πλήρη ἐξέλιξη. Τό συνειδητό ὄνειρο ἔχει μελετηθεῖ ἐπιστημονικά καί ἡ δυνατότητα έπίτευξής του θεωρεῖται πλέον τεκμηριωμένη. Ἄν λοιπόν μπορεῖ κάποιος νά ὀνειρεύεται συνειδητά, μπορεῖ νά κάνει πολλά πράγματα. Γιά μένα, ἦταν πρίν πολύ καιρό, πού ἀναρωτήθηκα ἄν ἐκεῖνο πού ζοῦσα ἐκείνη τήν στιγμή ἦταν ὄνειρο καί στήν ἐγρήγορση ἀναρωτιόμουν ἄν αὐτό πού ζῶ μπορεῖ νά εἶναι ὄνειρο. Πῶς μπορῶ νά ξέρω τήν διαφορά ἀνάμεσα στήν πραγματικότητα τῆς ἐγρήγορσης καί αὐτῆς τοῦ ὀνείρου ; Χρειάζεται, σκέφτηκα, νά ἀναπτύξουμε αὐτήν τήν ἱκανότητα, νά κατανοοῦμε δηλαδή πότε ὀνειρευόμαστε.

Στό διαυγές ὄνειρο γνωρίζεις ὅτι ὀνειρεύεσαι καί ἔτσι εἶσαι σέ θέση νά ἐλέγξεις τό ὄνειρο. Σέ ἕνα συνηθισμένο ὅμως νυχτερινό ὄνειρο, εἶσαι πεπεισμένος ὅτι εἶναι πραγματικότητα, καί μερικές φορές ξυπνᾶς μέ κάποια συναισθήματα πού δημιουργήθηκαν ἀπό τήν περίοδο τοῦ ὕπνου, δηλαδή ἀπό τό ὄνειρο, γιατί τήν στιγμή πού τό .ἔβλεπες νόμιζες ὅτι ἦταν πραγματικότητα. Σέ αὐτό τό ὄνειρο δέν μπορεῖς νά ἐλέγξεις τά πράγματα ἤ νά κάνεις ἁλλαγές.

Σκεπτόμουν λοιπόν: Μήπως καί ἡ καθημερινή ζωή δέν εἶναι λίγο -πολύ ἔτσι ; Μήπως ὁ λόγος πού δέν ἔχεις τόσο ἔλεγχο στίς καταστάσεις εἶναι ἐπειδή πιστεύεις ὅτι εἶναι πραγματικές, ἀντί νά τίς δεῖς σάν κάποιο εἶδος δομῆς πού μπορεῖ νά ἁλλάξει μέ τήν σκέψη καί νά ἐπαναπρογραμματιστεῖ ;

Σέ αὐτό τό σημεῖο ἀρχίζει τό ταξίδι ὅπου τό κυρίαρχο συστατικό εἶναι ἡ περιέργεια: Ποιές εἶναι οἱ δυνατότητες ἐδῶ ;Ποῦ ὁδηγεῖ αὐτή ἡ ἰδέα ; Τί θά γίνει ἄν σκεφτῶ ὅτι αὐτό τώρα εἶναι

ἕνα συνειδητό ὄνειρο ;

Αὐτό πού ἀνακάλυψε ἦταν, ὅτι δέν εἶναι ἀνάγκη νά πιστέψω ὅτι εἶναι ὄνειρο καί ὅτι μπορῶ νά συνδεθῶ μαζί του μέ ἐργαλεῖα καί πειράματα. Ὅπως χρησιμοποιεῖς ὁποιοδήποτε ἐργαλεῖο. Ὅπως, ἄς ποῦμε, μιά ἐφαρμογή στό κινητό σου ἤ καί τό ἴδιο τό κινητό. Δέν χρειάζεται νά πιστέψεις κάτι, ἁπλά φορτώνεις τό λογισμικό καί τό χρησιμοποιεῖς. Ἡ πίστη εἶναι ἄσχετη ἐδῶ. Ἡ ἐφαρμογή θά κάνει αὐτό πού εἶναι νά κάνει.

Μέ παρόμοιο τρόπο μπορεῖ νά προσεγγίσει κάποιος τήν ΥΠ. Χωρίς νά σκέφτεται ἄν αὐτό εἶναι ἀλήθεια ἤ ὄχι. Ὁπότε μπορεῖ νά δοκιμάσει τούς φακούς τῆς ΥΠ γιά νά δεῖ τί συμβαίνει. Καί ὅταν τό κάνει αὐτό καί ἔχει κάποια πραγματικά ἀποτελέματα, ἀρχίζει νά κατανοεῖ πῶς συμβαίνουν τά πράγματα. Φαίνονται σάν μεταβολές πού ἐπιστρέφουν σέ ἐσένα, δίνοντας ἀξία στήν ἐμπειρία σου. Τότε ἀρχίζεις νά ἐμπιστεύεσαι καί νά ἔχεις περισσότερη αὐτοπεποίθηση.

Θέλησα νά τό ἐξερευνήσω ὅλο αὐτό καί συμπέρανα πώς ὅταν χρησιμοποιῶ τούς φακούς τῆς Ἀντικειμενικῆς Πραγματικότητας (ΑΠ), ἔμπαιναν ὅρια καί σκέφτηκα πώς ἴσως μέ τήν ΥΠ νά μποροῦσα νά λύσω τά προβλήματα πού μέ ἀπασχολοῦσαν.

Εἶναι σάν μιά ταινία πού ὁ ἠθοποιός κάνει αὐτό πού θέλει, αὐτοσχεδιάζοντας.

Μίλησε! Μίλησε σάν τό ὄνειρο νά μποροῦσε νά σέ ἀκούσει καί ὅτι μπορεῖ νά σέ βοηθήσει.

Ρώτησε: Δεῖξε μου πῶς λειτουργεῖ ἡ πραγματικότητα ; Τί μοῦ διαφεύγει ;

Ἤ λές: Ἀντιλαμβάνομαι τήν πραγματικότητα μέ ἀκρίβεια. Πές το δυνατά! Κάνε το πράξη, ὄχι μόνον στό νοῦ.

Ἡ μετάβαση ἀπό τήν ΥΠ στήν ΑΠ, μοιάζει μέ τό ἐκκρεμές. (Σημ.1)

Μπορεῖς νά δεῖς αὐτές τίς δύο ἐκδοχές τῆς ζωῆς σάν δύο διαφορετικά κουτιά, μέ διαφορετικά ἐργαλεῖα μέσα, καί νά τά χρησιμοποιήσεις ὅλα μαζί γιά νά λύσεις ἕνα πρόβλημα. Τό θέμα εἶναι νά συνδυάσεις τίς λογικές ἱκανότητες τῆς ἐγρήγορσης μέ τίς ἀπεριόριστες δυνατότητες τοῦ ὀνείρου. Ἄν μπορέσει κάποιος νά κάνει αὐτό, μπορεῖ νά κάνει ὁ,τιδήποτε! Χρειάζεται κάθε ἡμέρα κάποιος νά πειραματίζεται, ἀκόμη κι ἄν δέν ξέρει τί κάνει ἤ ἄν ἔχει ἀποτελέσματα!

Τό ἐμπόδιο εἶναι ὅτι δέν ἐμπιστεὐεσαι τήν ΥΠ, γιατί δέν ἔχεις βιώσει σάν ἔτσι, δέν σοῦ εἶναι οἰκεία. Βλέπεις ὅτι εἶναι διαφορετικά τά ἐργαλεῖα καί δέν ξέρεις ἀκόμη πῶς νά τά χρησιμοποιήσεις γιά νά λύσεις πρακτικά προβλήματα στήν ζωή. Σκέψου ὅμως ὅτι πῆρε καιρό γιά νά μπεῖς στήν ΑΠ καί ὅτι γίνεται τό ἴδιο καί στήν ΥΠ.

Ποιές λοιπόν εἶναι οἱ λύσεις γιά αὐτά τά προβλήματα ;

Μιά ἀπό τίς λύσεις εἶναι ἁπλά ἡ περιέργεια, καί ὅπως λένε, ἡ περιέργεια εἶναι ἡ ἀρχή τῆς μάθησης. Μιά θέληση νά ψάξεις ποιά εἶναι ἡἀλήθεια καί νά βρεῖς ἕναν τρόπο ἀναδημιουργί -

ας τῆς πραγματικότητας. Νά ἐξετάσεις πῶς ἀνταποκρίνεται ὅταν κάνεις κάποια πράγματα γιατί κάποια ἀπό αὐτά εἶναι ἄδηλα. Καί θά εἶναι γιά πάντα, ὅσο εἶσαι ἕνα συνειδητό Ὄν πού ἐξασκεῖ τήν Ἀπεριόριστη Ἀγάπη καί ζεῖς κάποια πραγματικότητα πού φαίνεται ΄νά ὑπάρχει μέσα σου καί γύρω σου καί αἰσθάνεσαι ὅτι ποτέ δέν θά μάθεις τί πραγματικά εἶναι καί πῶς ἀκριβῶς λειτουργεῖ, γιατί εἶναι μιά ἀτέρμονη διαδικασία καί ἀπεριόριστη. Κι αὐτό γιατί μπορεῖ νά εἶναι ὑποκειμενικό καί μπορεῖ νά εἶναι ἀντικειμενικό, μιά καί τό ἕνα δίνει τό ἐρέθισμα στό ἄλλο. Καί χρειάζεται νά τό ἀποδεχθεῖς αὐτό. Τό ἕνα εἶναι μετάφραση τοῦ ἄλλου. Ὁ ἀληθινά σκεπτόμενος δέν μπορεῖ νά ἐπενδύσει μόνον στήν ΑΠ. Αὐτοί πού πιστεύουν τήν ΑΠ καί ἀπορρίπτουν τήν ΥΠ, στήν οὐσία παίρνουν μιά ἀπόφαση σέ ψεύτικη βάση. Χρειάζεται κάποιος νά δεῖ τήν πιθανότητα ὅτι τό Πρωτότυπο δέν εἶναι μόνον ἀντικειμενικό καί ὅτι χρειάζεται νά  “βλέπει “ καί μέ τούς φακούς τῆς ΥΠ γιά νά λύσει τά προβλήματα, εἰδικά τά μεγάλα!

Ἡ δεύτερη λύση εἶναι νά ξαναοικοδομήσει μιά διαφορετική σχέση μέ τήν ΥΠ.

Πολλοί ἔχουν αὐτήν τήν σχέση μέ τήν ἀντικειμενική πλευρά πού τούς λέει: Εἶσαι ἀκόμα ἕνα ἀντικείμενο σέ ἕναν κόσμο ἀντικειμένων. Εἶσαι μιά βιολογική ὕπαρξη, δέν εἶσαι καί πολλά. Ὅ,τι κι ἄν κάνεις δέν ἔχει σημασία, ἀφοῦ εἶσαι ἁπλά μιά τελεία στό διάστημα, ἀσήμαντο κατά τό μεγαλύτερο μέρος. Κάνε ὅ,τι κάνεις καί στό τέλος θά πεθάνεις, ὁπότε δέν ἔχει πραγματικά σημασία.

Στήν ΥΠ πλευρά ὅμως τά πράγματα γίνονται οἰκεῖα. Τό ὄνειρο ἤ ἡ προσομείωση, εἶναι ἕνας ἄλλος τρόπος νά βλέπεις τήν πραγματικότητα καί νά σχετίζεσαι μαζί της.

Ἄν λοιπόν εἶσαι περίεργος, μπορεῖ νά υἱοθετήσεις μία συμπεριφορά ἐξερευνητή καί νά ἀρχίσεις νά στηρίζεσαι σέ αὐτό, δίνοντας ἀξία στά αἰσθήματά σου καί στήν θέλησή σου νά ἀκολουθήσεις ἕναν ἐνδιαφέροντα δρόμο σέ

αὐτόν τόν κόσμο. Τότε τό ἐξετάζεις σά νά ἤσουνα σέ ἕνα παιχνίδι σέ ἕναν ὀνειρικό κόσμο. Καί ἀναρωτιέσαι: Τί παιχνίδι εἶναι αὐτό ;Εἶμαι ὁ ἥρωας καί πρωταγωνιστής ; Τί ὑποτίθεται ὅτι χρειάζεται νά κάνω ἐδῶ; Μήπως εἶναι τό ταξίδι τοῦ ἥρωα πού χρειάζεται νά δεσμευτῶ ; Καί χρειάζεται νά δεσμευτεῖς μέ τήν προσομείωση ἤ τό ὄνειρο σέ ἕνα διαφορετικό ἐπίπεδο ἀπό ἐκεῖνο πού θεωροῦσες τόν ἑαυτό σου σάν ἕνα πρᾶγμα πού ἁπλά δέν μετράει καί τόσο.

Λές: Χμμ. Εἶμαι ὁ εἰκονικός ἥρωας αὐτῆς τῆς ἱστορίας καί ἴσως χρειάζεται κάτι νά κάνω. Ἴσως αὐτός ὁ κόσμος περιμένει κάτι ἀπό ἐμένα καί ἴσως ὑπάρχει κάποιος σκοπός σέ αὐτό τό ὄνειρο ἤ τήν προσομείωση. Ἴσως χρειάζεται μά ἐξετάσω τί εἶναι αὐτό. ( Σκοπός -Σημασία -Ἀκολούθηση τοῦ Δρόμου τῆς Καρδιᾶς -Ἐξερεύνηση τοῦ ταξιδιοῦ τοῦ Ἥρωα). Κάνοντας αὐτό θά ὁδηγηθεῖς σέ ἕνα καινούργιο ἐξαίσιο μονοπάτι Ἀγάπης, Περιπέτειας, Ἐπικοινωνίας, Φροντίδας, Οἰκειότητας, Ψυχαγωγίας, Εὐγνωμοσύνης, Παιχνιδιοῦ κ.λ.π.

Αὐτό σημαίνει νά ἀνοικοδομήσεις μιά καινούργια σχέση μέ τήν πραγματικότητα, λέγοντας: Οἱ ἄλλες μου πραγματικότητες ἔχουν διαλυθεῖ, ἄρα τί μπορῶ νά κάνω ;Πῶς μπορῶ νά ἀναδημιουργήσω τήν σχέση μου μέ τήν ΥΠ ; Τότε ἀνακαλύπτεις πώς τό αἴσθημα εἶναι σημαντικότερο γιά ἐσένα. Γιατί εἶναι ἀκατανόητο στόν ὀνειρικό κόσμο νά κάνεις μιά δουλειά πού δέν σοῦ ἀρέχει. Μόνον στόν ἀντικειμενικό κόσμο αὐτό εἶναι κατανοητό γιατί πῶς εἶναι δυνατόν νά ὀνειρευτεῖς μιά δουλειά πού δέν σοῦ ἀρέσει ; Εἶναι παράλογο. Ἔτσι ἀρχίζεις νά παίρνεις ἐξυπνότερες ἀποφάσεις ὅταν εἶσαι ἀποφασισμένος νά ἀποκτήσεις μεγαλύτερη σχέση μέ τήν πραγματικότητα, στήν βάση ὅτι μπορεῖ νά εἶναι ὄνειρο ἤ προσομείωση. Ἀρχίζεις νά ἀναρωτιέσαι γιά τά ἀνόητα πράγματα πού ἔκανες στήν ΑΠ, ὅπως τό νά μένεις σέ μιά σχέση πού δέν σέ γεμίζει ἤ μιά δουλειά πού δέν σέ καλύπτει καί βλέπεις ὅτι ἔχεις ἀποκτήσει ὅλο καί περισσότερη ἀποδοχή στίς ἀνοησίες. Καί σκέφτεσαι: Ἄν αὐτός

εἶναι ὁ ὀνειρικός κόσμος, μᾶλλον εἶμαι ἀνόητος πού συνεχίζω νά κάνω αὐτά τά πράγματα. Χρειάζεται νά πάρω μιά ἄλλη κατεύθυνση ἐδῶ.

Ἄν εἶναι ὄνειρο ἤ προσομείωση, ὑπάρχει πιθανῶς ἕνα πρόγραμμα σέ αὐτό πού θά ἀνταμείψει αὐτές τίς συμπεριφορές. Αὐτό φαίνεται στό ὅτι, ὅσο συνεχίζεις νά οἰκοδομεῖς τήν ἐμπιστοσύνη στήν ΥΠ καί ἀρχίζεις νά τείνεις νά συνδεθεῖς μέ τίς πιθανότητές της, θά δεῖς ὅτι ἀνοίγεται ἕνας νέος, πελώριος τρόος νά συνδεθε[πις μέ τήν ζωή, μέ τήν πραγματικότητα. Καί ἀρχίζεις νά καταλαβαίνεις ὅτι πραγματικά ὑπάρχουν κουνέλια στήν τρ΄θυπα τοῦ κουνελιοῦ! Καί ὑπάρχουν πολλά, ἄν συνεχίσεις νά ἐξερευνᾶς!

Εἶναι μιά προσέγγιση πού βασίζεται στήν Ἀπεριόριστη Ἀγάπη, μέ τό νά κάνεις σχέση!

Ἡ τρίτη προσέγγιση γιά νά στηριχτεῖς στήν ἀρχή σέ σχέση μέ αὐτά τά προβλήματα, εἶναι νά ἀρχίσεις νά ἐξετάζεις τά ὅριά σου. Αὐτή εἶναιμιά λύση πού βασίζεται στήν δύναμη τῆς

προσπάθειας νά ἐξετάσεις τούς ὀρίζοντές σου, μιά δοκιμή γιά νά δεῖς τί μπορεῖς νά κάνεις γιά νά δημιουργήσεις μιά ἄλλη πραγματικότητα γιά τήν ζωή σου. Τί μπορεῖς νά κάνεις ἐδῶ ; Τί εἶναι πιθανό γιά σένα ; Σέ πηγαίνει τότε σέ μιά περιοχή πειραματισμοῦ γιά νά δεῖς πῶς ἀνταποκρίνεται ἡ πραγματικότητα, χωρίς νά προσκολλᾶσαι στήν ἔκβαση. Ἴσως νά βρεῖς καί κάποιους ἄλλους νά πειραματιστεῖτε μαζί.

Ἕνα ἄλλο εἶναι νά ἀντιμετωπίσεις τούς φόβους σου, ὅπως ὅταν ἀρχίσεις νά ἀναρωτιέσαι ἄν αὐτό εἶναι ὄνειρο καί γιατί τότε φοβᾶσαι. Εἶναι σημαντικό νά δεῖς ὅτι πραγματικά μπορεῖς νά δημιουργήσεις καταστάσεις πού σέ ὠφελοῦν καί ἀντικειμενικά! Μπορεῖς, ξέρεις, νά τό κάνεις χωρίς φόβο ἤ ἄγχος. Αὐτό πού βοηθάει εἶναι νά σκεφτεῖς ὅτι αὐτός εἶναι ὁ ὀνειρικός κόσμος καί δέν ὑπάρχει λόγος νά ἀγχώνεσαι. Ὅτι εἶναι ἐδῶ γιά νά σέ στηρίξει καί ὅτι αὐτό μπορεῖς νά τό μεταφέρεις στήν ἀντικειμενική πλευρά λέγοντας, ὅτι ὅλοι εἶναι δίπλα μου.

Διαβάζεις τώρα αὐτό, ἄρα μέ θέλεις, θέλεις νά τά πάω καλά γιατί εἴμαστε στήν ἴδια κατάσταση καί προσπαθοῦμε νά βροῦμε μιά ἐμπειρία ἐξερεύνησης μαζί, ἀκόμη καί ἀντικειμενικά! Εἶμαι ἐδῶ γιά νά κάνω μιά συζήτηση μαζί σας, νά μοιραστῶ μαζί σας μιά πρόκληση, νά κάνουμε αὐτήν τήν ἐξερεύνηση μαζί!

Τό ἐνδιαφέρον σέ ὅλο αὐτό εἶναι νά ἐξερευνᾶς τήν ὑποκειμενική μεριά καί ὕστερα νά μεταφέρεις τίς ἰδέες σου στήν ἀντικειμενική πλευρά. Αὐτό μπορεῖ νά βοηθήσει νά διορθώσεις κάποιες ἀτέλειες καί ψεγάδια πού βλέπεις στήν ΑΠ. Δέν εἶναι ἰδιαίτερα ἐπικίνδυνο στό μεγαλύτερο μέρος του, ἐκτό, ὑποθέτω,ἀπό τό νά τό κάνεις! Αὐτό ὅμως σέ ὁδηγεῖ στό ἄνοιγμα τῆς διάστασης μιᾶς ἄλλης, νέας πιθανότητας, τό νά ἐξερευνήσεις τήν ζωή ὑπκειμενικά, βλέποντάς την ἀπό ἄλλη γωνία, ἄλλη κατεύθυνση. Τό πρῶτο Κλειδί ἐδῶ εἶναι νά ἑστιαστεῖς στό νά ἔρθεις σέ ἐπαφή μέ τήν

ΥΠ σάν νά ἔχεις μαζί της ἐρωτική σχέση! Σάν αὐτό τό Σύμπαν, μέσα στό ὁποῖο εἶσαι μέσα, νά μήν εἶναι κρύο, μακρινό καί ἀδιάφορο, ἀλλά ὑπάρχει πραγματικά κάτι πολύ πιό ζεστό, ἀγαπητικό καί τρυφερό. Εἶναι κάτι περισσότερο ἀνθρώπινο καί ὄχι κάποιος παντοδύναμος θεός ἤ θεότητα. Εἶναι κάτι σάν Ἀγαπητική Ἐνέργεια πού ρέει στό Σύμπαν καί παντοῦ. Μπορεῖς λοιπόν νά καλλιεργήσεις μιά καλύτερη σχέση μαζί Της.

Μέχρι τώρα ἀγνοοῦσες αὐτήν τήν δυνατότητα ἀλλά τώρα βλέπεις ὅτι ἴσως ἀνταποκρίνεται καί ἔχει ἀγάπη καί καλωσύνη. Ὅσο τήν ἀγνοοῦσες δέν εἶχες σχέση μέ αὐτήν. Δές λοιπόν ὅτι εἶναι μιά πιθανότητα καί παῖξε μαζί της. Πές “Εὐχαριστῶ “ στόν ὀνειρευτή γιά ὅλα. Νά εὐχαριστεῖς ὅσο μπορεῖς καί ἑστιάσου νά ἀναπτύξεις μιά καλύτερη σχέση μέ αὐτό δείχνοντας τήν εὐγνωμοσύνη σου. Ἀκόμη κι ἄν ἔχεις δυσκολίες καί πισωγυρίσματα, ἐξασκήσου νά βλέπεις ὅτι γίνονται μέ καλή πρόθεση, ὅτι

εἶναι εὐλογίες. Ἴσως βρίσκονται ἐκεῖ γιά νά σέ βοηθήσουν νά ἀναπτυχθεῖς, νά σμιλεύσεις τόν ἑαυτό σου, νά σέ ξυπνήσει στό ταξίδι τοῦ Ἥρωα. Σέ προτρέπω νά τό κάνεις αὐτό! Δέν εἶναι ἀνάγκη νά τό πιστέψεις. Ἁπλά προσπάθησε νά μιλήσεις στήν πραγματικότητα δυνατά, νά κάνεις μαζί της μιά συζήτηση, νά ἀναπτύξεις μαζί της μιά στενότερη σχέση. Καί παρατήρησε τί συμβαίνει. Ἀναζήτησε τήν καλύτερη κατανόησή της. Παρατήρησε ὅλους τούς τρόπους πού ἡ πραγματικότητα προσπαθεῖ νά ἐπικοινωνήσει μαζί σου. Μέσα ἀπό συγχρονικότητες, μέσω ἀνθρώπων, μέσω τῆς ἐκπαίδευσης, μέσω τῶν γεγονότων τῆς ζωῆς σου. Δῶσε σημασία στήν πρόσκληση τῆς ψυχῆς σου, στίς ἀνοιχτές πόρτες πού μπορεῖ νά εἶναι καινούργια μέρη γιά ἐξερεύνηση. Ἄν αὐτό εἶναι ὄνειρο, τί θά μοῦ ἄρεσε νά ἐξερευνήσω ; Τί ἄλλο εἶναι δυνατόν νά γίνει ;

Ἄν προσπαθήσεις νά μελετήσεις τίς συγχρονικότητες γιά νά ἀναπτύξεις τήν

κατανόησή σου γιά τό τί πραγματικά συμβαίνει, ἀκολούθησε αὐτήν τήν διαδρομή. Σάν νά χρειάζεται νά ἀκολουθήσεις τό Λευκό Κουνέλι στήν Χώρα τῶν Θαυμάτων. Τότε μπορεῖ νά δεῖς ἀποτελέσματα σέ σχέση μέ αὐτό.

Ἡ Ἐμπιστοσύνη εἶναι ἕνας παράγοντας κλειδί γιά κάθε σχέση, συμπεριλαμβανομένης τῆς σχέσης μέ τήν ΥΠ. Ὅσο περισσότερο βασίζεσαι σέ αὐτό καί ἀρχίσεις νά ἐμπιστεύεσαι τήν ΥΠ, τόσο φαίνεται ἡ ὅλη πραγματικότητα νά κάνει ἕνα βῆμα πρός ἐσένα. Καί ἀρχίζει νά ἀνταμοίβει αὐτήν τήν ἐμπιστοσύνη.

Συμπεραίνω λοιπόν ὅτι ἡ πραγματικότητα εἶναι 100% στό πλευρό μου καί θέλει νά κάνει μαζί μου μιά σχέση ἀγάπης, μεγάλης ἐμπιστοσύνης, μιά σχέση δυνατή, γεμάτη φροντίδα καί στήριξη. Ἀλλά ἔχει ἐπίσης καί μιά δόση χιοῦμορ καί κάποιες δύσκολες προκλήσεις. Δέν εἶναι σίγουρο ὅτι θά κάνει τήν ζωή εὐκολότερη, ἀλλά ἔτσι μέ καλεῖ νά κάνω τό δικό μου ταξίδι ἐδῶ. Ἴσως αὐτό τό γραφτό νά εἶναι ἕνα μέρος τῆς

πορείας σου, ἴσως εἶναι ἡ ἴδια ἡ πραγματικότητα πού σέ προσεγγίζει καί σοῦ λέει ὅτι θέλει μιά καλύτερη σχέση μαζί σου καί θέλει νά ξέρει τί σκέφτεσαι γι ‘αὐτό κι ἄν θέλεις νά ἐξερευνήσεις αὐτήν τήν πιθανότητα μαζί της.

Μπορεῖς λοιπόν νά ἀναβαθμίσεις αὐτήν τήν σ΄χεση, ἀκόμη κι ἄν δεῖς ὅτι εἶναι ξεκάθαρα ἀντικειμενική, γιατί δέν ὑπάρχει στόν χρόνο. Εἶναι μόνον στό νοῦ σου, ἁπλά ἕνα σχέδιο ἀποθηκευμένο στό νοῦ σου. Ἄν λοιπόν εἶναι μόνον ἕνα σχέδιο ἀποθηκευμένο στό νοῦ σου, μπορεῖς νά ἁλλάξεις τό σχέδιο, παρατηρώντας τίς ἀποφάσεις πού παίρνεις καί τά ἀποτελέσματα πού ἀποκομίζεις στήν ζωή. Μπορεῖς νά δημιουργήσεις μιά πιό ζεστή σχέση μέ αὐτήν τήν πραγματικότητα, ἀκόμη κι ἄν πιστεύεις ὅτι εἶναι μόνον στό μυαλό σου. Καί αὐτό νά εἶναι μόνο, πάλι σέ ὠφελεῖ.Τό μεγαλύτερο πρόβλημα πού ἔχουν ὅσοι ἐξερευνοῦν τήν ΥΠ, εἶναι ὅτι δένμποροῦν νά

μείνουν ἑστιασμένοι σέ αὐτήν. Συνεχίζουν νά ρέπουν πρός τήν ἀντικειμενική πλευρά.

Κάτι ἄλλο πού ἀκούω συχνά ἀπό αὐτούς πού ἔχουν ἰσχυρή ἐπιθυμία νά ἐξερευνήσουν τήν ΥΠ καί χρησιμοποιοῦν τούς φακούς της, εἶναι ὅτι δυσκολεύονται νά ἐμφανίσουν τό ὄνειρό τους στήν ΑΠ. Κι αὐτό γιατί τίς περισσότερες φορές ἀρκοῦνται σέ αὐτό πού ἔχουν καταφέρει, ἄς ποῦμε στό 7 στά 10. Τό 7 εἶναι ἡ σχέση ἤ ἡ δουλειά ἤ ὁ τρόπος ζωῆς, ἤ ὅλα μαζί. Ἀλλά αἰσθάνεσαι πώς πρέπει νά ὑπάρχει καί καλύτερος τρόπος έδῶ. Πῶς θά κουνηθεῖς λοιπόν ἀπό τό 7 ; Τό ἐμπόδιο εἶναι πού σκέφτεσαι ὅτι τό 7 ἐντάξει, δέν εἶναι 10 ἀλλά εἶναι καλύτερο ἀπό τό 1 ἤ τό 2. Ὅμως χρειάζεται αὐτό νά τό άπορρίψεις καί νά ἑστιαστεῖς σέ αὐτό πού πραγματικά θέλεις 
νά βιώσεις.