Ο ΚΡΥΩΝ ΚΙ ΕΓΩ

Κρύων – Διεκδικώντας το Δυναμικό της Ψυχής σου / Claiming Your Soul Potential

Αὐτόν τόν τίτλο ἔχει τό βίντεο πού μόλις παρακολούθησα,ὀφείλω νά ὀμολογήσω, στήν ἀρχή, μέ πολύ ὑποψία. Εἶχα βλέπεις μία πεποίθηση σχετικά μέ τήν ἐπικοινωνία πού ὀνομάζεται "channelling". Εἶχα ἀκούσει κανά δυό στήν ἀρχή καί ναί εἶναι στήν συχνότητα τῆς Ἀγάπης ἀλλά αὐτό τό τσάνελιγκ μοῦ τήν σπάει. Ἔτσι ἀπέρριπτα σχεδόν ἐξαρχῆς κάθε βίντεο πού μοῦ ἔστελνες.Ἔτσι κι ἀλλιῶς ἀγαπημένη ἔχω πάρει ἕνα πολύ δυνατό μάθημα μέ τήν ὑπέρβαση τοῦ χρόνου. Ἐπιστρέφοντας ἔχω μπεῖ σέ μιά νιρβάνα θά ἔλεγα. Κάθομαι στό "μέσα" δωμάτιο πού βλέπει ἀνατολικά καί παρατηρῶ πώς ἀργά-ἀργά τό φῶς ἑνώνεται μέ τό σκοτάδι πού ποτέ δέν εἶναι σκοτάδι μέ ὅλα αὐτά τά μικρά γαλάζια φωτάκια τόσο μακρινά, τόσο κοντινά, τά ἀστέρια, καί σήμερα φωτεινά ἀκόμα περισσότερο γιατί βασιλεύει ἡ Γαλακτερή Σελήνη. Τήν βλέπω ἀπέναντί μου τόσο λευκή, τόσο φωτεινή! Εἶναι σά νά μοῦ λέει: "Ἐδῶ εἶμαι ἀκόμα κι ὅταν "χάνομαι". Ἄρχισα λοιπόν νά παρακολουθῶ τό βίντεο καί στήν ἀρχή ἄκουγα αὐτά πού "ἤδη" αἰσθάνομαι καί εἶμαι. Μέχρι ἐκεῖ πού μιλάει γιά τό μέρος ὅπου ἔχεις πάει καί δέν θέλεις νά φύγεις, θέλεις νά μείνεις ἐκεῖ, νά μήν γυρίσεις σπίτι σου... Ναί, τό ἔχω αἰσθανθεῖ αὐτό τό αἴσθημα...Μέσα στό αὐτόκίνητο καθώς κατηφορίζαμε ἀπό τό βουνό γιά τήν παραλία καί περάσαμε ἀπό ἐκεῖνο τό γραφικό χωριό. Τά χρώματα τῆς δύσης εἶχαν ἀρχίσει νά ζωγραφίζουν τόν οὐρανό μώβ, ρόζ, πορτοκαλί, χρυσαφί. Σταματημένοι σέ ἕνα σημεῖο, κοιτάζαμε τήν ἀπέραντη θάλασσα πού ἁπλωνόταν μπροστά μας, βαμμένη κατά τόπους στά ἴδια χρώματα. Τό αἴσθημα αὐτό ἦρθε μόλις ἄρχισε ἡ ἐπιστροφή στό σπίτι, στήν πόλη.... Αὐτό μέ ἄγγιξε καί παρακολούθησα ὁλόκληρο τό βίντεο. Σέ εὐχαριστῶ.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ "ΕΓΩ".

Κάποτε παρομοιάστηκε τό  “ἐγώ “ σάν κάτι πού σέ τσιμπάει ἀνεπαίσθητα καί πολλές φορές περνάει ἀπαρατήρητο, σά ἕνα τσίμπημα ἀπό ἀγκάθι.

 Ὅταν τό ἄτομο ξυπνήσει, δηλαδή ἔχει ἐπίγνωση τοῦ ΤΙ ΕΙΝΑΙ, ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ καί ΓΙΑΤΙ,  τό "ἐγώ" βρίσκει κι ἄλλους τρόπους γιά νά πάρει τήν προσοχή τοῦ ἀτόμου ἀπό τήν Ἑνότητα πού Εῐναι.

Τό μυαλό, δηλαδή τό ἐργαλεῖο πού χρησιμοποιοῦμε γιά νά ἀντιληφθοῦμε τόν περιβάλλοντα χῶρο,καί ταυτόχρονα νά δράσουμε σύμφωνα μέ αὐτόν (π.χ προσαρμογή στίς καιρικές συνθῆκες), ἔχει ἀναπτύξει ἕναν μηχανισμό προστασίας. Μεταλάσσεται. Ἔχει ἐρωτήσεις καί θέλει ἐξηγήσεις. Κι ἄν οἱ ἐξηγήσεις πού δίνει δέν τόν ἱκανοποιοῦν, φτιάχνει τίς δικές του. Εἶναι ἁπλό.. Ἤ μαθαίνεις πέρα ἀπό τό ἐγώ καί ἀναγνωρίζοντας το τό χρησιμοποιεῖς ἐσύ μέ τόν τρόπο πού θέλεις,  ἤ περιμένεις ἀκόμα μιά ἐξήγηση στά γιατί καί τά πῶς σου.

https://www.facebook.com/groups/2451912484879544/

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

Ἡ Ἀπόφαση

Στήν ταινία Μάτριξ, ὅταν ὁ Μορφέας ζητάει ἀπό τό Νέο νά ἐπιλέξει ἀνάμεσα σέ δύο χάπια, στό κόκκινο καί στό μπλέ χάπι, τοῦ λέει ὅτι μέ τό μπλέ θά ξαναγυρίσει στήν συνηθισμένη ζωή του ἤ θά πάρει τό κόκκινο καί θά ξυπνήσει στήν ἀλήθεια γιά τήν πραγματικότητά του. Ὁ Νέο ἐπιλέγει τό κόκκινο χάπι καί ἐκεῖ ἀρχίζει τό ταξίδι τοῦ ἥρωα.

Μπορεῖς λοιπόν νά δεῖς ὅλο αὐτό σάν τήν δική σου πρόκληση νά ἐξερευνήσεις μιά ἄλλη πραγματικότητα, τήν ὑποκειμενική πραγματικότητα. Κάτι σάν τό ταξίδι τοῦ ἥρωα. Εἶναι στ ‘ἀλήθεια μιά στροφή κι ἕνας ἀνεμοστρόβιλος γιά τόν τρόπο πού ζεῖς τώρα τήν ζωή σου.

Ἐδῶ θά πᾶμε βαθειά στά προβλήματα καί στίς προκλήσεις πού βιώνουν αὐτοί πού ἐξερευνοῦν τήν Ὑποκειμενική

πραγματικότητα, καί μοιράζεται λύσεις.

Σέ τρεῖς ἑνότητες καλύπτουμε μιά διαφορετική σέ κάθε μία φάση τῆς ἐξερεύνησης, άρχάριος, μέσος καί προχωρημένος. Θά καταδυθεῖς στήν ἐξερεύνηση τῆς ΥΠ, πού εἶναι ἕνας ἄλλος τρόπος νά βλέπεις τήν ζωή, τό σύμπαν, ὅλα.

Ἡ πρώτη ἑνότητα ἐρευνάει τίς δυσκολίες στήν ἀρχή αὐτοῦ τοῦ δρόμου, τίς προκλήσεις τῶν ἀρχαρίων.

Τί γίνεται στήν ἀρχή, ὅταν ἐπιλέξεις τό κόκκινο χάπι ;

Ἀρχίζεις νά παρατηρεῖς ὅτι ὑπάρχει ἡ ΥΠ καί κατευθύνεσαι πρός αὐτήν γιά νά ἐρευνήσεις τίς δυνατότητές σου σέ αὐτήν.

Ἡ δεύτερη ἑνότητα εἶναι γιά τήν μέση κατάσταση αὐτοῦ τοῦ ταξιδιοῦ, γι ‘αὐτό καί λέγεται Ἡ τρύπα τοῦ κουνελιοῦ.

Στήν πρώτη φάση ἐξερευνοῦμε τί συμβαίνει ὅταν εἰσέρχεσαι στήν κατάσταση τῆς ΥΠ.  Περιγράφεις τήν ὕπαρξή σου προσπαθώντας νά δεῖς τήν ζωή μέ τούς δικούς της φακούς. Προσπαθεῖς νά πειραματιστεῖς, νά κάνεις πράγματα καί νά δεῖς, ὅπως ἔχουν δεῖ πολλοί πού ἐξερευνοῦν τήν ΥΠ, ὅτι ὑπάρχουν κουνέλια μέσα στήν τρύπα, πώς κάτι περίεργο συμβαίνει. Καί αὐτό πού συμβαίνει, εἶναι κάτι περισσότερο ἀπό ἕνα πείραμα σκέψης. Φαίνεται σάν νά ἁλλάζει τόν τρόπο πού λειτουργεῖ ἡ πραγματικότητα. Ὡς γνωστόν, ὅταν ἁλλάξεις τόν τρόπο πού βλέπεις τά πράγματα, αὐτά πού βλέπεις ἁλλάζουν. Καί ἴσως πουθενά ἀλλοῦ στήν ζωή σου δέν θά πιστοποιήσεις αὐτό, ὅταν ἀρχίσεις νά ἐξερευνεῖς τό τοπίο τῆς ΥΠ, βλέποντας τόν κόσμο σάν νά ἦταν κάποιο εἶδος ὀνείρου ἤ προσομείωσης.

Εἶναι μιά πρόκληση γιά ἕνα ἀπέραντο ταξίδι.

Ἡ δεύτερη φάση αὐτοῦ τοῦ ταξιδιοῦ εἶναι κι αὐτή μέ τό δικό της τρόπο πλούσια σέ προβλήματα καί προκλήσεις καί θά ἐξερευνήσουμε τά προβλήματα αὐτά καί τίς λύσεις τους.

Στήν τρίτη ἑνότητα θά ἐξερευνήσουμε τά προβλήματα καί τίς προκλήσεις πού ἀντιμετωπίζει ἕνας προχωρημένος. Ἄν τό ἔχεις ἐξασκήσει καιρό καί ἔχεις φτάσει μακριά σέ αὐτό, τί εἴδους προβλήματα καί προκλήσεις ἀντιμετωπίζεις ;

Πολύ καιρό τώρα ἐξερευνῶ τήν ΥΠ καί τήν ἐξασκῶ, ὅπως καί τό συνειδητό ὄνειρο.

Συνειδητό ὄνειρο ( διαυγές ὄνειρο) εἶναι κάθε ὄνειρο κατά τό ὁποῖο τό ἄτομο ἔχει συνείδηση ὅτι ὀνειρεύεται, ἐνῶ τό ὄνειρο εἶναι σέ πλήρη ἐξέλιξη. Τό συνειδητό ὄνειρο ἔχει μελετηθεῖ ἐπιστημονικά καί ἡ δυνατότητα έπίτευξής του θεωρεῖται πλέον τεκμηριωμένη. Ἄν λοιπόν μπορεῖ κάποιος νά ὀνειρεύεται συνειδητά, μπορεῖ νά κάνει πολλά πράγματα. Γιά μένα, ἦταν πρίν πολύ καιρό, πού ἀναρωτήθηκα ἄν ἐκεῖνο πού ζοῦσα ἐκείνη τήν στιγμή ἦταν ὄνειρο καί στήν ἐγρήγορση ἀναρωτιόμουν ἄν αὐτό πού ζῶ μπορεῖ νά εἶναι ὄνειρο. Πῶς μπορῶ νά ξέρω τήν διαφορά ἀνάμεσα στήν πραγματικότητα τῆς ἐγρήγορσης καί αὐτῆς τοῦ ὀνείρου ; Χρειάζεται, σκέφτηκα, νά ἀναπτύξουμε αὐτήν τήν ἱκανότητα, νά κατανοοῦμε δηλαδή πότε ὀνειρευόμαστε.

Στό διαυγές ὄνειρο γνωρίζεις ὅτι ὀνειρεύεσαι καί ἔτσι εἶσαι σέ θέση νά ἐλέγξεις τό ὄνειρο. Σέ ἕνα συνηθισμένο ὅμως νυχτερινό ὄνειρο, εἶσαι πεπεισμένος ὅτι εἶναι πραγματικότητα, καί μερικές φορές ξυπνᾶς μέ κάποια συναισθήματα πού δημιουργήθηκαν ἀπό τήν περίοδο τοῦ ὕπνου, δηλαδή ἀπό τό ὄνειρο, γιατί τήν στιγμή πού τό .ἔβλεπες νόμιζες ὅτι ἦταν πραγματικότητα. Σέ αὐτό τό ὄνειρο δέν μπορεῖς νά ἐλέγξεις τά πράγματα ἤ νά κάνεις ἁλλαγές.

Σκεπτόμουν λοιπόν: Μήπως καί ἡ καθημερινή ζωή δέν εἶναι λίγο -πολύ ἔτσι ; Μήπως ὁ λόγος πού δέν ἔχεις τόσο ἔλεγχο στίς καταστάσεις εἶναι ἐπειδή πιστεύεις ὅτι εἶναι πραγματικές, ἀντί νά τίς δεῖς σάν κάποιο εἶδος δομῆς πού μπορεῖ νά ἁλλάξει μέ τήν σκέψη καί νά ἐπαναπρογραμματιστεῖ ;

Σέ αὐτό τό σημεῖο ἀρχίζει τό ταξίδι ὅπου τό κυρίαρχο συστατικό εἶναι ἡ περιέργεια: Ποιές εἶναι οἱ δυνατότητες ἐδῶ ;Ποῦ ὁδηγεῖ αὐτή ἡ ἰδέα ; Τί θά γίνει ἄν σκεφτῶ ὅτι αὐτό τώρα εἶναι

ἕνα συνειδητό ὄνειρο ;

Αὐτό πού ἀνακάλυψε ἦταν, ὅτι δέν εἶναι ἀνάγκη νά πιστέψω ὅτι εἶναι ὄνειρο καί ὅτι μπορῶ νά συνδεθῶ μαζί του μέ ἐργαλεῖα καί πειράματα. Ὅπως χρησιμοποιεῖς ὁποιοδήποτε ἐργαλεῖο. Ὅπως, ἄς ποῦμε, μιά ἐφαρμογή στό κινητό σου ἤ καί τό ἴδιο τό κινητό. Δέν χρειάζεται νά πιστέψεις κάτι, ἁπλά φορτώνεις τό λογισμικό καί τό χρησιμοποιεῖς. Ἡ πίστη εἶναι ἄσχετη ἐδῶ. Ἡ ἐφαρμογή θά κάνει αὐτό πού εἶναι νά κάνει.

Μέ παρόμοιο τρόπο μπορεῖ νά προσεγγίσει κάποιος τήν ΥΠ. Χωρίς νά σκέφτεται ἄν αὐτό εἶναι ἀλήθεια ἤ ὄχι. Ὁπότε μπορεῖ νά δοκιμάσει τούς φακούς τῆς ΥΠ γιά νά δεῖ τί συμβαίνει. Καί ὅταν τό κάνει αὐτό καί ἔχει κάποια πραγματικά ἀποτελέματα, ἀρχίζει νά κατανοεῖ πῶς συμβαίνουν τά πράγματα. Φαίνονται σάν μεταβολές πού ἐπιστρέφουν σέ ἐσένα, δίνοντας ἀξία στήν ἐμπειρία σου. Τότε ἀρχίζεις νά ἐμπιστεύεσαι καί νά ἔχεις περισσότερη αὐτοπεποίθηση.

Θέλησα νά τό ἐξερευνήσω ὅλο αὐτό καί συμπέρανα πώς ὅταν χρησιμοποιῶ τούς φακούς τῆς Ἀντικειμενικῆς Πραγματικότητας (ΑΠ), ἔμπαιναν ὅρια καί σκέφτηκα πώς ἴσως μέ τήν ΥΠ νά μποροῦσα νά λύσω τά προβλήματα πού μέ ἀπασχολοῦσαν.

Εἶναι σάν μιά ταινία πού ὁ ἠθοποιός κάνει αὐτό πού θέλει, αὐτοσχεδιάζοντας.

Μίλησε! Μίλησε σάν τό ὄνειρο νά μποροῦσε νά σέ ἀκούσει καί ὅτι μπορεῖ νά σέ βοηθήσει.

Ρώτησε: Δεῖξε μου πῶς λειτουργεῖ ἡ πραγματικότητα ; Τί μοῦ διαφεύγει ;

Ἤ λές: Ἀντιλαμβάνομαι τήν πραγματικότητα μέ ἀκρίβεια. Πές το δυνατά! Κάνε το πράξη, ὄχι μόνον στό νοῦ.

Ἡ μετάβαση ἀπό τήν ΥΠ στήν ΑΠ, μοιάζει μέ τό ἐκκρεμές. (Σημ.1)

Μπορεῖς νά δεῖς αὐτές τίς δύο ἐκδοχές τῆς ζωῆς σάν δύο διαφορετικά κουτιά, μέ διαφορετικά ἐργαλεῖα μέσα, καί νά τά χρησιμοποιήσεις ὅλα μαζί γιά νά λύσεις ἕνα πρόβλημα. Τό θέμα εἶναι νά συνδυάσεις τίς λογικές ἱκανότητες τῆς ἐγρήγορσης μέ τίς ἀπεριόριστες δυνατότητες τοῦ ὀνείρου. Ἄν μπορέσει κάποιος νά κάνει αὐτό, μπορεῖ νά κάνει ὁ,τιδήποτε! Χρειάζεται κάθε ἡμέρα κάποιος νά πειραματίζεται, ἀκόμη κι ἄν δέν ξέρει τί κάνει ἤ ἄν ἔχει ἀποτελέσματα!

Τό ἐμπόδιο εἶναι ὅτι δέν ἐμπιστεὐεσαι τήν ΥΠ, γιατί δέν ἔχεις βιώσει σάν ἔτσι, δέν σοῦ εἶναι οἰκεία. Βλέπεις ὅτι εἶναι διαφορετικά τά ἐργαλεῖα καί δέν ξέρεις ἀκόμη πῶς νά τά χρησιμοποιήσεις γιά νά λύσεις πρακτικά προβλήματα στήν ζωή. Σκέψου ὅμως ὅτι πῆρε καιρό γιά νά μπεῖς στήν ΑΠ καί ὅτι γίνεται τό ἴδιο καί στήν ΥΠ.

Ποιές λοιπόν εἶναι οἱ λύσεις γιά αὐτά τά προβλήματα ;

Μιά ἀπό τίς λύσεις εἶναι ἁπλά ἡ περιέργεια, καί ὅπως λένε, ἡ περιέργεια εἶναι ἡ ἀρχή τῆς μάθησης. Μιά θέληση νά ψάξεις ποιά εἶναι ἡἀλήθεια καί νά βρεῖς ἕναν τρόπο ἀναδημιουργί -

ας τῆς πραγματικότητας. Νά ἐξετάσεις πῶς ἀνταποκρίνεται ὅταν κάνεις κάποια πράγματα γιατί κάποια ἀπό αὐτά εἶναι ἄδηλα. Καί θά εἶναι γιά πάντα, ὅσο εἶσαι ἕνα συνειδητό Ὄν πού ἐξασκεῖ τήν Ἀπεριόριστη Ἀγάπη καί ζεῖς κάποια πραγματικότητα πού φαίνεται ΄νά ὑπάρχει μέσα σου καί γύρω σου καί αἰσθάνεσαι ὅτι ποτέ δέν θά μάθεις τί πραγματικά εἶναι καί πῶς ἀκριβῶς λειτουργεῖ, γιατί εἶναι μιά ἀτέρμονη διαδικασία καί ἀπεριόριστη. Κι αὐτό γιατί μπορεῖ νά εἶναι ὑποκειμενικό καί μπορεῖ νά εἶναι ἀντικειμενικό, μιά καί τό ἕνα δίνει τό ἐρέθισμα στό ἄλλο. Καί χρειάζεται νά τό ἀποδεχθεῖς αὐτό. Τό ἕνα εἶναι μετάφραση τοῦ ἄλλου. Ὁ ἀληθινά σκεπτόμενος δέν μπορεῖ νά ἐπενδύσει μόνον στήν ΑΠ. Αὐτοί πού πιστεύουν τήν ΑΠ καί ἀπορρίπτουν τήν ΥΠ, στήν οὐσία παίρνουν μιά ἀπόφαση σέ ψεύτικη βάση. Χρειάζεται κάποιος νά δεῖ τήν πιθανότητα ὅτι τό Πρωτότυπο δέν εἶναι μόνον ἀντικειμενικό καί ὅτι χρειάζεται νά  “βλέπει “ καί μέ τούς φακούς τῆς ΥΠ γιά νά λύσει τά προβλήματα, εἰδικά τά μεγάλα!

Ἡ δεύτερη λύση εἶναι νά ξαναοικοδομήσει μιά διαφορετική σχέση μέ τήν ΥΠ.

Πολλοί ἔχουν αὐτήν τήν σχέση μέ τήν ἀντικειμενική πλευρά πού τούς λέει: Εἶσαι ἀκόμα ἕνα ἀντικείμενο σέ ἕναν κόσμο ἀντικειμένων. Εἶσαι μιά βιολογική ὕπαρξη, δέν εἶσαι καί πολλά. Ὅ,τι κι ἄν κάνεις δέν ἔχει σημασία, ἀφοῦ εἶσαι ἁπλά μιά τελεία στό διάστημα, ἀσήμαντο κατά τό μεγαλύτερο μέρος. Κάνε ὅ,τι κάνεις καί στό τέλος θά πεθάνεις, ὁπότε δέν ἔχει πραγματικά σημασία.

Στήν ΥΠ πλευρά ὅμως τά πράγματα γίνονται οἰκεῖα. Τό ὄνειρο ἤ ἡ προσομείωση, εἶναι ἕνας ἄλλος τρόπος νά βλέπεις τήν πραγματικότητα καί νά σχετίζεσαι μαζί της.

Ἄν λοιπόν εἶσαι περίεργος, μπορεῖ νά υἱοθετήσεις μία συμπεριφορά ἐξερευνητή καί νά ἀρχίσεις νά στηρίζεσαι σέ αὐτό, δίνοντας ἀξία στά αἰσθήματά σου καί στήν θέλησή σου νά ἀκολουθήσεις ἕναν ἐνδιαφέροντα δρόμο σέ

αὐτόν τόν κόσμο. Τότε τό ἐξετάζεις σά νά ἤσουνα σέ ἕνα παιχνίδι σέ ἕναν ὀνειρικό κόσμο. Καί ἀναρωτιέσαι: Τί παιχνίδι εἶναι αὐτό ;Εἶμαι ὁ ἥρωας καί πρωταγωνιστής ; Τί ὑποτίθεται ὅτι χρειάζεται νά κάνω ἐδῶ; Μήπως εἶναι τό ταξίδι τοῦ ἥρωα πού χρειάζεται νά δεσμευτῶ ; Καί χρειάζεται νά δεσμευτεῖς μέ τήν προσομείωση ἤ τό ὄνειρο σέ ἕνα διαφορετικό ἐπίπεδο ἀπό ἐκεῖνο πού θεωροῦσες τόν ἑαυτό σου σάν ἕνα πρᾶγμα πού ἁπλά δέν μετράει καί τόσο.

Λές: Χμμ. Εἶμαι ὁ εἰκονικός ἥρωας αὐτῆς τῆς ἱστορίας καί ἴσως χρειάζεται κάτι νά κάνω. Ἴσως αὐτός ὁ κόσμος περιμένει κάτι ἀπό ἐμένα καί ἴσως ὑπάρχει κάποιος σκοπός σέ αὐτό τό ὄνειρο ἤ τήν προσομείωση. Ἴσως χρειάζεται μά ἐξετάσω τί εἶναι αὐτό. ( Σκοπός -Σημασία -Ἀκολούθηση τοῦ Δρόμου τῆς Καρδιᾶς -Ἐξερεύνηση τοῦ ταξιδιοῦ τοῦ Ἥρωα). Κάνοντας αὐτό θά ὁδηγηθεῖς σέ ἕνα καινούργιο ἐξαίσιο μονοπάτι Ἀγάπης, Περιπέτειας, Ἐπικοινωνίας, Φροντίδας, Οἰκειότητας, Ψυχαγωγίας, Εὐγνωμοσύνης, Παιχνιδιοῦ κ.λ.π.

Αὐτό σημαίνει νά ἀνοικοδομήσεις μιά καινούργια σχέση μέ τήν πραγματικότητα, λέγοντας: Οἱ ἄλλες μου πραγματικότητες ἔχουν διαλυθεῖ, ἄρα τί μπορῶ νά κάνω ;Πῶς μπορῶ νά ἀναδημιουργήσω τήν σχέση μου μέ τήν ΥΠ ; Τότε ἀνακαλύπτεις πώς τό αἴσθημα εἶναι σημαντικότερο γιά ἐσένα. Γιατί εἶναι ἀκατανόητο στόν ὀνειρικό κόσμο νά κάνεις μιά δουλειά πού δέν σοῦ ἀρέχει. Μόνον στόν ἀντικειμενικό κόσμο αὐτό εἶναι κατανοητό γιατί πῶς εἶναι δυνατόν νά ὀνειρευτεῖς μιά δουλειά πού δέν σοῦ ἀρέσει ; Εἶναι παράλογο. Ἔτσι ἀρχίζεις νά παίρνεις ἐξυπνότερες ἀποφάσεις ὅταν εἶσαι ἀποφασισμένος νά ἀποκτήσεις μεγαλύτερη σχέση μέ τήν πραγματικότητα, στήν βάση ὅτι μπορεῖ νά εἶναι ὄνειρο ἤ προσομείωση. Ἀρχίζεις νά ἀναρωτιέσαι γιά τά ἀνόητα πράγματα πού ἔκανες στήν ΑΠ, ὅπως τό νά μένεις σέ μιά σχέση πού δέν σέ γεμίζει ἤ μιά δουλειά πού δέν σέ καλύπτει καί βλέπεις ὅτι ἔχεις ἀποκτήσει ὅλο καί περισσότερη ἀποδοχή στίς ἀνοησίες. Καί σκέφτεσαι: Ἄν αὐτός

εἶναι ὁ ὀνειρικός κόσμος, μᾶλλον εἶμαι ἀνόητος πού συνεχίζω νά κάνω αὐτά τά πράγματα. Χρειάζεται νά πάρω μιά ἄλλη κατεύθυνση ἐδῶ.

Ἄν εἶναι ὄνειρο ἤ προσομείωση, ὑπάρχει πιθανῶς ἕνα πρόγραμμα σέ αὐτό πού θά ἀνταμείψει αὐτές τίς συμπεριφορές. Αὐτό φαίνεται στό ὅτι, ὅσο συνεχίζεις νά οἰκοδομεῖς τήν ἐμπιστοσύνη στήν ΥΠ καί ἀρχίζεις νά τείνεις νά συνδεθεῖς μέ τίς πιθανότητές της, θά δεῖς ὅτι ἀνοίγεται ἕνας νέος, πελώριος τρόος νά συνδεθε[πις μέ τήν ζωή, μέ τήν πραγματικότητα. Καί ἀρχίζεις νά καταλαβαίνεις ὅτι πραγματικά ὑπάρχουν κουνέλια στήν τρ΄θυπα τοῦ κουνελιοῦ! Καί ὑπάρχουν πολλά, ἄν συνεχίσεις νά ἐξερευνᾶς!

Εἶναι μιά προσέγγιση πού βασίζεται στήν Ἀπεριόριστη Ἀγάπη, μέ τό νά κάνεις σχέση!

Ἡ τρίτη προσέγγιση γιά νά στηριχτεῖς στήν ἀρχή σέ σχέση μέ αὐτά τά προβλήματα, εἶναι νά ἀρχίσεις νά ἐξετάζεις τά ὅριά σου. Αὐτή εἶναιμιά λύση πού βασίζεται στήν δύναμη τῆς

προσπάθειας νά ἐξετάσεις τούς ὀρίζοντές σου, μιά δοκιμή γιά νά δεῖς τί μπορεῖς νά κάνεις γιά νά δημιουργήσεις μιά ἄλλη πραγματικότητα γιά τήν ζωή σου. Τί μπορεῖς νά κάνεις ἐδῶ ; Τί εἶναι πιθανό γιά σένα ; Σέ πηγαίνει τότε σέ μιά περιοχή πειραματισμοῦ γιά νά δεῖς πῶς ἀνταποκρίνεται ἡ πραγματικότητα, χωρίς νά προσκολλᾶσαι στήν ἔκβαση. Ἴσως νά βρεῖς καί κάποιους ἄλλους νά πειραματιστεῖτε μαζί.

Ἕνα ἄλλο εἶναι νά ἀντιμετωπίσεις τούς φόβους σου, ὅπως ὅταν ἀρχίσεις νά ἀναρωτιέσαι ἄν αὐτό εἶναι ὄνειρο καί γιατί τότε φοβᾶσαι. Εἶναι σημαντικό νά δεῖς ὅτι πραγματικά μπορεῖς νά δημιουργήσεις καταστάσεις πού σέ ὠφελοῦν καί ἀντικειμενικά! Μπορεῖς, ξέρεις, νά τό κάνεις χωρίς φόβο ἤ ἄγχος. Αὐτό πού βοηθάει εἶναι νά σκεφτεῖς ὅτι αὐτός εἶναι ὁ ὀνειρικός κόσμος καί δέν ὑπάρχει λόγος νά ἀγχώνεσαι. Ὅτι εἶναι ἐδῶ γιά νά σέ στηρίξει καί ὅτι αὐτό μπορεῖς νά τό μεταφέρεις στήν ἀντικειμενική πλευρά λέγοντας, ὅτι ὅλοι εἶναι δίπλα μου.

Διαβάζεις τώρα αὐτό, ἄρα μέ θέλεις, θέλεις νά τά πάω καλά γιατί εἴμαστε στήν ἴδια κατάσταση καί προσπαθοῦμε νά βροῦμε μιά ἐμπειρία ἐξερεύνησης μαζί, ἀκόμη καί ἀντικειμενικά! Εἶμαι ἐδῶ γιά νά κάνω μιά συζήτηση μαζί σας, νά μοιραστῶ μαζί σας μιά πρόκληση, νά κάνουμε αὐτήν τήν ἐξερεύνηση μαζί!

Τό ἐνδιαφέρον σέ ὅλο αὐτό εἶναι νά ἐξερευνᾶς τήν ὑποκειμενική μεριά καί ὕστερα νά μεταφέρεις τίς ἰδέες σου στήν ἀντικειμενική πλευρά. Αὐτό μπορεῖ νά βοηθήσει νά διορθώσεις κάποιες ἀτέλειες καί ψεγάδια πού βλέπεις στήν ΑΠ. Δέν εἶναι ἰδιαίτερα ἐπικίνδυνο στό μεγαλύτερο μέρος του, ἐκτό, ὑποθέτω,ἀπό τό νά τό κάνεις! Αὐτό ὅμως σέ ὁδηγεῖ στό ἄνοιγμα τῆς διάστασης μιᾶς ἄλλης, νέας πιθανότητας, τό νά ἐξερευνήσεις τήν ζωή ὑπκειμενικά, βλέποντάς την ἀπό ἄλλη γωνία, ἄλλη κατεύθυνση. Τό πρῶτο Κλειδί ἐδῶ εἶναι νά ἑστιαστεῖς στό νά ἔρθεις σέ ἐπαφή μέ τήν

ΥΠ σάν νά ἔχεις μαζί της ἐρωτική σχέση! Σάν αὐτό τό Σύμπαν, μέσα στό ὁποῖο εἶσαι μέσα, νά μήν εἶναι κρύο, μακρινό καί ἀδιάφορο, ἀλλά ὑπάρχει πραγματικά κάτι πολύ πιό ζεστό, ἀγαπητικό καί τρυφερό. Εἶναι κάτι περισσότερο ἀνθρώπινο καί ὄχι κάποιος παντοδύναμος θεός ἤ θεότητα. Εἶναι κάτι σάν Ἀγαπητική Ἐνέργεια πού ρέει στό Σύμπαν καί παντοῦ. Μπορεῖς λοιπόν νά καλλιεργήσεις μιά καλύτερη σχέση μαζί Της.

Μέχρι τώρα ἀγνοοῦσες αὐτήν τήν δυνατότητα ἀλλά τώρα βλέπεις ὅτι ἴσως ἀνταποκρίνεται καί ἔχει ἀγάπη καί καλωσύνη. Ὅσο τήν ἀγνοοῦσες δέν εἶχες σχέση μέ αὐτήν. Δές λοιπόν ὅτι εἶναι μιά πιθανότητα καί παῖξε μαζί της. Πές “Εὐχαριστῶ “ στόν ὀνειρευτή γιά ὅλα. Νά εὐχαριστεῖς ὅσο μπορεῖς καί ἑστιάσου νά ἀναπτύξεις μιά καλύτερη σχέση μέ αὐτό δείχνοντας τήν εὐγνωμοσύνη σου. Ἀκόμη κι ἄν ἔχεις δυσκολίες καί πισωγυρίσματα, ἐξασκήσου νά βλέπεις ὅτι γίνονται μέ καλή πρόθεση, ὅτι

εἶναι εὐλογίες. Ἴσως βρίσκονται ἐκεῖ γιά νά σέ βοηθήσουν νά ἀναπτυχθεῖς, νά σμιλεύσεις τόν ἑαυτό σου, νά σέ ξυπνήσει στό ταξίδι τοῦ Ἥρωα. Σέ προτρέπω νά τό κάνεις αὐτό! Δέν εἶναι ἀνάγκη νά τό πιστέψεις. Ἁπλά προσπάθησε νά μιλήσεις στήν πραγματικότητα δυνατά, νά κάνεις μαζί της μιά συζήτηση, νά ἀναπτύξεις μαζί της μιά στενότερη σχέση. Καί παρατήρησε τί συμβαίνει. Ἀναζήτησε τήν καλύτερη κατανόησή της. Παρατήρησε ὅλους τούς τρόπους πού ἡ πραγματικότητα προσπαθεῖ νά ἐπικοινωνήσει μαζί σου. Μέσα ἀπό συγχρονικότητες, μέσω ἀνθρώπων, μέσω τῆς ἐκπαίδευσης, μέσω τῶν γεγονότων τῆς ζωῆς σου. Δῶσε σημασία στήν πρόσκληση τῆς ψυχῆς σου, στίς ἀνοιχτές πόρτες πού μπορεῖ νά εἶναι καινούργια μέρη γιά ἐξερεύνηση. Ἄν αὐτό εἶναι ὄνειρο, τί θά μοῦ ἄρεσε νά ἐξερευνήσω ; Τί ἄλλο εἶναι δυνατόν νά γίνει ;

Ἄν προσπαθήσεις νά μελετήσεις τίς συγχρονικότητες γιά νά ἀναπτύξεις τήν

κατανόησή σου γιά τό τί πραγματικά συμβαίνει, ἀκολούθησε αὐτήν τήν διαδρομή. Σάν νά χρειάζεται νά ἀκολουθήσεις τό Λευκό Κουνέλι στήν Χώρα τῶν Θαυμάτων. Τότε μπορεῖ νά δεῖς ἀποτελέσματα σέ σχέση μέ αὐτό.

Ἡ Ἐμπιστοσύνη εἶναι ἕνας παράγοντας κλειδί γιά κάθε σχέση, συμπεριλαμβανομένης τῆς σχέσης μέ τήν ΥΠ. Ὅσο περισσότερο βασίζεσαι σέ αὐτό καί ἀρχίσεις νά ἐμπιστεύεσαι τήν ΥΠ, τόσο φαίνεται ἡ ὅλη πραγματικότητα νά κάνει ἕνα βῆμα πρός ἐσένα. Καί ἀρχίζει νά ἀνταμοίβει αὐτήν τήν ἐμπιστοσύνη.

Συμπεραίνω λοιπόν ὅτι ἡ πραγματικότητα εἶναι 100% στό πλευρό μου καί θέλει νά κάνει μαζί μου μιά σχέση ἀγάπης, μεγάλης ἐμπιστοσύνης, μιά σχέση δυνατή, γεμάτη φροντίδα καί στήριξη. Ἀλλά ἔχει ἐπίσης καί μιά δόση χιοῦμορ καί κάποιες δύσκολες προκλήσεις. Δέν εἶναι σίγουρο ὅτι θά κάνει τήν ζωή εὐκολότερη, ἀλλά ἔτσι μέ καλεῖ νά κάνω τό δικό μου ταξίδι ἐδῶ. Ἴσως αὐτό τό γραφτό νά εἶναι ἕνα μέρος τῆς

πορείας σου, ἴσως εἶναι ἡ ἴδια ἡ πραγματικότητα πού σέ προσεγγίζει καί σοῦ λέει ὅτι θέλει μιά καλύτερη σχέση μαζί σου καί θέλει νά ξέρει τί σκέφτεσαι γι ‘αὐτό κι ἄν θέλεις νά ἐξερευνήσεις αὐτήν τήν πιθανότητα μαζί της.

Μπορεῖς λοιπόν νά ἀναβαθμίσεις αὐτήν τήν σ΄χεση, ἀκόμη κι ἄν δεῖς ὅτι εἶναι ξεκάθαρα ἀντικειμενική, γιατί δέν ὑπάρχει στόν χρόνο. Εἶναι μόνον στό νοῦ σου, ἁπλά ἕνα σχέδιο ἀποθηκευμένο στό νοῦ σου. Ἄν λοιπόν εἶναι μόνον ἕνα σχέδιο ἀποθηκευμένο στό νοῦ σου, μπορεῖς νά ἁλλάξεις τό σχέδιο, παρατηρώντας τίς ἀποφάσεις πού παίρνεις καί τά ἀποτελέσματα πού ἀποκομίζεις στήν ζωή. Μπορεῖς νά δημιουργήσεις μιά πιό ζεστή σχέση μέ αὐτήν τήν πραγματικότητα, ἀκόμη κι ἄν πιστεύεις ὅτι εἶναι μόνον στό μυαλό σου. Καί αὐτό νά εἶναι μόνο, πάλι σέ ὠφελεῖ.Τό μεγαλύτερο πρόβλημα πού ἔχουν ὅσοι ἐξερευνοῦν τήν ΥΠ, εἶναι ὅτι δένμποροῦν νά

μείνουν ἑστιασμένοι σέ αὐτήν. Συνεχίζουν νά ρέπουν πρός τήν ἀντικειμενική πλευρά.

Κάτι ἄλλο πού ἀκούω συχνά ἀπό αὐτούς πού ἔχουν ἰσχυρή ἐπιθυμία νά ἐξερευνήσουν τήν ΥΠ καί χρησιμοποιοῦν τούς φακούς της, εἶναι ὅτι δυσκολεύονται νά ἐμφανίσουν τό ὄνειρό τους στήν ΑΠ. Κι αὐτό γιατί τίς περισσότερες φορές ἀρκοῦνται σέ αὐτό πού ἔχουν καταφέρει, ἄς ποῦμε στό 7 στά 10. Τό 7 εἶναι ἡ σχέση ἤ ἡ δουλειά ἤ ὁ τρόπος ζωῆς, ἤ ὅλα μαζί. Ἀλλά αἰσθάνεσαι πώς πρέπει νά ὑπάρχει καί καλύτερος τρόπος έδῶ. Πῶς θά κουνηθεῖς λοιπόν ἀπό τό 7 ; Τό ἐμπόδιο εἶναι πού σκέφτεσαι ὅτι τό 7 ἐντάξει, δέν εἶναι 10 ἀλλά εἶναι καλύτερο ἀπό τό 1 ἤ τό 2. Ὅμως χρειάζεται αὐτό νά τό άπορρίψεις καί νά ἑστιαστεῖς σέ αὐτό πού πραγματικά θέλεις 
νά βιώσεις.