Γιατί φτιάχνω αὐτό τό μπλόγκ; Στ' ἀλήθεια δέν εἶναι καθαρό μέσα μου. Ἴσως γιά νά θυμᾶμαι τά σημεῖα τῆς πορείας αὐτοῦ τοῦ ταξιδιοῦ ἐξερεύνησης τοῦ ἐσωτερικοῦ κόσμου. Ἀγάπα καί κάνε ὅ,τι θέλεις.
Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2021
Ο ΚΡΥΩΝ ΚΙ ΕΓΩ
Κρύων – Διεκδικώντας το Δυναμικό της Ψυχής σου / Claiming Your Soul Potential
Αὐτόν τόν τίτλο ἔχει τό βίντεο πού μόλις παρακολούθησα,ὀφείλω νά ὀμολογήσω, στήν ἀρχή, μέ πολύ ὑποψία.
Εἶχα βλέπεις μία πεποίθηση σχετικά μέ τήν ἐπικοινωνία πού ὀνομάζεται "channelling". Εἶχα ἀκούσει κανά δυό στήν ἀρχή καί ναί εἶναι στήν συχνότητα τῆς Ἀγάπης ἀλλά αὐτό τό τσάνελιγκ μοῦ τήν σπάει. Ἔτσι ἀπέρριπτα σχεδόν ἐξαρχῆς κάθε βίντεο πού μοῦ ἔστελνες.Ἔτσι κι ἀλλιῶς ἀγαπημένη ἔχω πάρει ἕνα πολύ δυνατό μάθημα μέ τήν ὑπέρβαση τοῦ χρόνου. Ἐπιστρέφοντας ἔχω μπεῖ σέ μιά νιρβάνα θά ἔλεγα.
Κάθομαι στό "μέσα" δωμάτιο πού βλέπει ἀνατολικά καί παρατηρῶ πώς ἀργά-ἀργά τό φῶς ἑνώνεται μέ τό σκοτάδι πού ποτέ δέν εἶναι σκοτάδι μέ ὅλα αὐτά τά μικρά γαλάζια φωτάκια τόσο μακρινά, τόσο κοντινά, τά ἀστέρια, καί σήμερα φωτεινά ἀκόμα περισσότερο γιατί βασιλεύει ἡ Γαλακτερή Σελήνη. Τήν βλέπω ἀπέναντί μου τόσο λευκή, τόσο φωτεινή!
Εἶναι σά νά μοῦ λέει: "Ἐδῶ εἶμαι ἀκόμα κι ὅταν "χάνομαι".
Ἄρχισα λοιπόν νά παρακολουθῶ τό βίντεο καί στήν ἀρχή ἄκουγα αὐτά πού "ἤδη" αἰσθάνομαι καί εἶμαι. Μέχρι ἐκεῖ πού μιλάει γιά τό μέρος ὅπου ἔχεις πάει καί δέν θέλεις νά φύγεις, θέλεις νά μείνεις ἐκεῖ, νά μήν γυρίσεις σπίτι σου... Ναί, τό ἔχω αἰσθανθεῖ αὐτό τό αἴσθημα...Μέσα στό αὐτόκίνητο καθώς κατηφορίζαμε ἀπό τό βουνό γιά τήν παραλία καί περάσαμε ἀπό ἐκεῖνο τό γραφικό χωριό. Τά χρώματα τῆς δύσης εἶχαν ἀρχίσει νά ζωγραφίζουν τόν οὐρανό μώβ, ρόζ, πορτοκαλί, χρυσαφί. Σταματημένοι σέ ἕνα σημεῖο, κοιτάζαμε τήν ἀπέραντη θάλασσα πού ἁπλωνόταν μπροστά μας, βαμμένη κατά τόπους στά ἴδια χρώματα. Τό αἴσθημα αὐτό ἦρθε μόλις ἄρχισε ἡ ἐπιστροφή στό σπίτι, στήν πόλη....
Αὐτό μέ ἄγγιξε καί παρακολούθησα ὁλόκληρο τό βίντεο.
Σέ εὐχαριστῶ.
Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020
Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2020
ΕΚΠΛΗΣΣΟΜΑΙ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΟΥΣ. ΠΑΟΥΛΟ ΚΟΕΛΟ..
Τό πρόβλημα τοῦ ἀνθρώπου πού δέν ἔχει “μπεῖ μέσα του γιά νά βρεῖ τήν ἀρχική αἰτία ὅσων τῶν ἀπασχολοῦν, εἶναι ὅτι ψάχνει μέ τό μυαλό νά δώσει ἐξηγήσεις. Μήν μπορώντας νά βρεῖ τίς ἐξηγήσεις πού τοῦ κάνουν, ἀναπτύσσει μέσα του τήν πεποίθηση ὅτι κάποιος ἄλλος ἤ κάποιοι ἄλλοι θά τόν σώσουν, θά τόν φωτίσουν, κάποιοι πού ἔχουν περισσότερη γνώση ἤ σοφία ἀπό τόν ἴδιο.
Ὅμως ὅλα ξεκινοῦν ἀπό μέσα μας.
Ἡ Δημιουργός Αἰτία καί τό μόνο πού ὑπάρχει ἀληθινά, τό Ὄντως Ὄν, εἶναι ἡ Ἀπεριόριστη Ἀγάπη, δηλαδή ἡ Ἀγάπη πού δέν βλέπει διαφορές καί ὅλα τά χωράει μέσα της. Τά ὑπόλοιπα πού ξεκινοῦν ἀπό τήν ἀνυπαρξία, δηλαδή ὁ φόβος, ἁπλά εἶναι ἔλλειψη ΑΥΤΗΣ τῆς Ἀγάπης.
Ἔρχεται καιρός πού ξαφνικά πονάει, πού ξαφνικά φοβᾶσαι, πού ξαφνικά φαίνεται ἀνυπερβλητο καί δέν εἶσαι σίγουρος ἄν καί πῶς θά συνεχίσεις.
Αὐτές οἱ στιγμές εἶναι ἐξαιρετικές εὐκαιρίες, γιατί ἄν ἀποδεχτεῖς τήν “δυσκολία”τους, ἀγκαλιάσεις τόν πόνο βλέποντας τήν εὐλογία μέσα του, ἄν ὑπερβεῖς τόν φόβο κοιτάζοντάς τον κατάματα καί συνεχίσεις νά προχωρεῖς, δέν ὑπάρχει ὅριο στό τί μπορεῖς νά εἶσαι, τί μπορεῖς νά ἐπιτύχεις.
Αὐτές οἱ στιγμές εἶναι οἱ στιγμές τῆς “’αποχώρησης” ἀπό τό γνωστό, ἀπό αὐτό πού ἀγαπήθηκε σάν ἀληθινό...
Ὅμως ὅταν ζεῖ κάποιος τόν πόνο χρειάζεται νά γνωρίζει ὅτι ἡ σκάλα γιά τόν Οὐρανό περνάει μέσα ἀπό τίς πύλες τῆς Κόλασης.
Χρειάζεται νά καεῖς καλά γιά νά ἀνυψωθεῖς ἀπό τίς στάχτες τῶν πόνων σου γιά νά μήν πονέσεις πιά.
Ἡ Θεϊκή Δύναμη δέν ἀναγνωρίζει ἀρνητικότητα ἤ ἁμαρτία.
Ἄν τό ἔκανε, δέν θά ἦταν Θεϊκή.
Ἐσύ λοιπόν χρειάζεται νά ἀναγνωρίζεις τίς στιγμές πού προμηνύουν κίνδυνο καί νά μάθεις πῶς νά τίς ἀποτρέπεις, ἀναλύοντας σέ βάθος τῆς ἐπιλογές σου.
Δέν ἀφήνεις πιά τόν ἑαυτό σου νά ἐπηρρεάζεται ἀπό τήν κοινή παραζάλη, ἀλλά ἐλέγχεις ἔγκαιρα τήν πορεία σου.Ἡ Θεϊκή δύναμη δέν ἀναγνωρίζει ἀρνητικότητα ἤ ἁμαρτία.
Ἄν τό ἔκανε δέν θά ἦταν θεϊκή.
Χρειάζεται λοιπόν νά ἀναγνωρίζεις τίς στιγμές πού προμηνύουν κίνδυνο καί νά μάθεις πῶς νά τίςς ἀποτρέπεις, ἀναλύοντας σέ βάθος τίς ἐπιλογές σου. Δέν ἀφήνεις πιά τόν ἑαυτό σου νά ἐπηρρεάζεται ἀπό τήν κοινή παραζάλη ἀλλά ἐλέγχεις ἔγκαιρα τήν πορεία σου.
ΘΥΜΗΣΟΥ.
Ξέχασες Ποιός Εἶσαι...
Θυμήσου ὅτι δέν Εἶσαι ἁπλά ἄλλος ἕνας ἄνθρωπος.
Εἶσαι κινούμενη Ἐνέργεια καί Ψυχή.
Δημιουργεῖς τήν ζωή σου ὅταν ἀγκαλιάζεις τόν Ἑαυτό σου μέσα σου. Χωρίς αὐτήν τήν αὐτογνωσία, καθηλώνεσαι καί βολεύεσαι μέ τό λιγότερο αὐτοῦ πού Εἶσαι καί θέλεις.
Γιατί;
Διότι ἄν δέν ξέρεις στ ‘ἀλήθεια Ποιός Εἶσαι καί δέν ἀγκαλιάζεις τόν Ἑαυτό σου μέ ὅλους τούς τρόπους μέ τούς ὁποίους θά ἀγκάλιαζες τόν ἀγαπημένο σου -τήν ἀγαπημένη σου , δέν θά μπορέσεις νά γεμίσεις ἐκεῖνο τό κενό. Ἐκεῖνο πού ὅ,τι καί ὅσο κι ἄν τό γεμίσεις, θέλει κι ἄλλο.
Ὅλα τά “λάθη “ εἶναι λάθη τοῦ Νοῦ.
Εἶναι λάθος Πεποιθήσεις.
Γιατί εἶναι λάθος;
Γιατί τά ἔμαθες ἀπό κάποιον ἄλλον, ὅταν ἤσουν νεώτερος -νεώτερη καί τά ἔκανες δικά σου, χωρίς νά τά ἐξετάσεις σάν ἐνήλικας. Τό λάθος εἶναι πού πίστεψες ἐξ ἀρχῆς ὁποιοδήποτε ἀπό αὐτά.
Αὐτές οἱ πεποιθήσεις εἶναι βαθειά ριζωμένες στόν ὑποσυνείδητο νοῦ σου καί αὐτόματα ἐπηρρεάζουν τήν συμπεριφορά σου.
Δίνουν τό σχῆμα στόν κόσμο σου.
Σέ ὠθοῦν νά κάνεις τά “λάθος “πράγματα στίς σχέσεις σου ξανά καί ξανά, σάν μιά κούκλα πού στροβιλίζεται...
Σέ κάνουν νά αἰσθάνεσαι σάν, ἀκόμη κι ἄν βρεῖς τόν σωστό τύπο, νά μήν μπορεῖς νά “ἐρωτευτεῖς “ γιατί αἰσθάνεσαι μόνη -μόνος καί ἀπογοητευμένη -ἀπογοητευμένος.
Πρέπει νά φύγει κι αὐτός -αὐτή. Ἔτσι δέν εἶναι;
Ἔ, λοιπόν, ὑπάρχουν καλά νέα!!!
Ὑπάρχει ἡ λύση γιά ὅλα αὐτά τά “νοητικά “προβλήματα.
Εἶναι νά βγεῖς ἀπό τό ΚΕΦΑΛΙ σου καί νά μπεῖς στό ΚΟΡΜΙ σου!
Ὅσο περισσότερο “χρόνο “ ἐπενδύεις νά ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΣ
τήν στιγμή, τόσο λιγότερες εἶναι οἱ πιθανότητες οἱ λανθασμένες σου πεποιθήσεις νά σοῦ χαλάσουν τήν διάθεση, νά καταστρέψουν τήν στιγμή, καί νά κάνουν τούς φόβους τῆς ἐγκατάλειψης νά ζωντανέψουν.
Τί σημαίνει νά ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΣ τήν στιγμή;
Σημαίνει νά ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΣ τήν Ἀπεριόριστη Ἀγάπη,
Συν -Χωρώντας μέσα σου ΟΛΟΥΣ καί ΟΛΑ Χωρίς Ὄρους.
Καί ταυτόχρονα νά τήν ΒΙΩΝΕΙΣ!!!!
Ἀνά Πᾶσα Στιγμή…
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ "ΕΓΩ".
Κάποτε παρομοιάστηκε τό “ἐγώ “ σάν κάτι πού σέ τσιμπάει ἀνεπαίσθητα καί πολλές φορές περνάει ἀπαρατήρητο, σά ἕνα τσίμπημα ἀπό ἀγκάθι.
Ὅταν τό ἄτομο ξυπνήσει, δηλαδή ἔχει ἐπίγνωση τοῦ ΤΙ ΕΙΝΑΙ, ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ καί ΓΙΑΤΙ, τό "ἐγώ" βρίσκει κι ἄλλους τρόπους γιά νά πάρει τήν προσοχή τοῦ ἀτόμου ἀπό τήν Ἑνότητα πού Εῐναι.
Τό μυαλό, δηλαδή τό ἐργαλεῖο πού χρησιμοποιοῦμε γιά νά ἀντιληφθοῦμε τόν περιβάλλοντα χῶρο,καί ταυτόχρονα νά δράσουμε σύμφωνα μέ αὐτόν (π.χ προσαρμογή στίς καιρικές συνθῆκες), ἔχει ἀναπτύξει ἕναν μηχανισμό προστασίας. Μεταλάσσεται. Ἔχει ἐρωτήσεις καί θέλει ἐξηγήσεις. Κι ἄν οἱ ἐξηγήσεις πού δίνει δέν τόν ἱκανοποιοῦν, φτιάχνει τίς δικές του. Εἶναι ἁπλό.. Ἤ μαθαίνεις πέρα ἀπό τό ἐγώ καί ἀναγνωρίζοντας το τό χρησιμοποιεῖς ἐσύ μέ τόν τρόπο πού θέλεις, ἤ περιμένεις ἀκόμα μιά ἐξήγηση στά γιατί καί τά πῶς σου.
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΥΣ.
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΥΣ.
ΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ, "ΑΙΣΘΑΝΟΜΕΝΟΣ" ΑΥΤΟ, ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΕ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΟΥ.
ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ.
ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΟΛΟΝ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ.
ΤΟ ΧΑΟΣ ΚΑΙ Η ΥΠΑΡΞΗ.
ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΔΑ
ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΝΟ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΝ-ΧΩΡΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΣΑΜΕ ΑΓΑΠΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ.
ΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.
ΟΤΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΣΚΟΤΑΔΙ, ΤΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΑ. ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΝ ΦΩΣ, ΑΙΣΘΑΝΟΜΟΥΝ.
ΚΙ ΟΜΩΣ...
ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ, ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΜΟΥ, ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΩ.
ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ.
ἙΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΣΚΕΠΤΟΜΟΥΝ.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΟ...
ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΩ, ΝΑ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΣΩ, ΧΩΡΙΣ ΣΚΕΨΗ, ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟΝ Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ.
ΚΙ ΕΚΕΙΝΟ, ΠΟΥ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΕ ΤΗ ΘΕΡΜΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΦΩΤΟΣ, ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ.
ΕΚΕΙΝΗ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ,
ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ. ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ. ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΑΧΩΡΟ ΧΡΟΝΟ.
ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ.
ἙΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΣΚΕΠΤΟΜΟΥΝ.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΟ...
ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΩ, ΝΑ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΣΩ, ΧΩΡΙΣ ΣΚΕΨΗ, ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟΝ Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ.
ΚΙ ΕΚΕΙΝΟ, ΠΟΥ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΕ ΤΗ ΘΕΡΜΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΦΩΤΟΣ, ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ.
ΕΚΕΙΝΗ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ,
ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ. ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ. ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΑΧΩΡΟ ΧΡΟΝΟ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΥΣ
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΥΣ.
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΥΣ . ΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ , " ΑΙΣΘΑΝΟΜΕΝΟΣ " ΑΥΤΟ , ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΕ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΟΥ . ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΕΞΩ ΑΠΟ Α...
-
Ἡ Ἀπόφαση Στήν ταινία Μάτριξ, ὅταν ὁ Μορφέας ζητάει ἀπό τό Νέο νά ἐπιλέξει ἀνάμεσα σέ δύο χάπια, στό κόκκινο καί στό μπλέ χάπι, τοῦ λέ...
-
ΟΤΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΣΚΟΤΑΔΙ, ΤΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΑ. ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΝ ΦΩΣ, ΑΙΣΘΑΝΟΜΟΥΝ. ΚΙ ΟΜΩΣ... ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ, ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ...




